...Psixoloqlar paradoksal bir fenomenə artan marağın olduğunu qeyd edirlər: sülh və asudə vaxt arzulayan bir çox insan, nəhayət sükut gələndə qəfildən narahat olur. Tələskənliyin yorğunluğuna baxmayaraq, biz tez-tez şüuraltı olaraq xaosun tanış ritminə qayıdırıq və hətta onu darıxmağa başlayırıq.
SİA-nın əldə etdiyi məlumata görə, bu barədə Psychology Today yazır.
Mütəxəssislər bunu sinir sisteminin fəaliyyəti ilə əlaqələndirirlər.
Əgər bir insan illərdir daimi məşğulluq, başqalarına qayğı göstərmək və ya gözlənilməzlik şəraitində yaşayırsa, bədəni hərəkəti və gərginliyi təhlükəsiz hesab etməyi öyrənir. Nəticədə, istirahət vəziyyəti istirahət kimi deyil, narahat bir fasilə kimi qəbul edilir.
Psixoloqlara görə, sözdə "aralıq gücləndirmə" də bunda rol oynayır - demək olar ki, heç vaxt təcili xəbər olmadığı zaman belə, bizi telefonlarımızı yoxlamağa məcbur edən mexanizm...
Bəzən xaos həqiqətən müdaxilə tələb edir və qısamüddətli məna hissi verir. Daimi fəaliyyətdə yaşamaq vərdişini gücləndirən bu nadir "mükafatlar"dır.
Bu təsir, xüsusən də uşaqlıqdan və ya uzun illər ərzində zəhmətkeşliklərinə, hər şeyin öhdəsindən gəlmək qabiliyyətinə və daim mövcud olmalarına görə təriflənənlər arasında yaygındır. Belə insanlar üçün sükut dəstəyin itirilməsi kimi hiss olunur: əgər indi heç kimin köməyinə ehtiyacı yoxdursa, sual yaranır: əbədi faydalılığı olmadan onlar kimlərdir? Psixoloqlar sakit anlara tədricən dözməyi, qısa fasilələr almağı, sükutu doldurmaq cəhdlərini şüurlu şəkildə görməyi, özünüzü darıxmağa imkan verməyi və impulsiv hərəkətləri ən azı bir neçə dəqiqə təxirə salmağı məsləhət görürlər. Zamanla bədən sakitliyi təhlükə kimi deyil, norma kimi qəbul etməyi öyrənir.
Nazlı Almuradova
Bütün xəbərlər Facebook səhifəmizdə
USD
EUR
GBP
RUB