Əli Kərimlinin siyasi ambisiyaları naminə erməni lobbisinə açılan qapı: İndi də övladları səhnədə...

Azərbaycan Xalq Cəbhəsi Partiyasının sədri Əli Kərimlinin uzun illərdir davam edən siyasi fəaliyyəti ətrafında müzakirələr təkcə onun ölkə daxilindəki müxalifətçilik xətti ilə məhdudlaşmır. Xaricdəki siyasi dairələrlə əlaqələr, müxtəlif beynəlxalq mərkəzlərdən dəstək axtarışı və şəxsi siyasi maraqlar naminə fərqli qüvvələrlə təmaslar bu fəaliyyətin diqqətçəkən istiqamətlərindən biri kimi gündəmə gəlir.

İndi isə həmin mənzərəyə onun Avropada yaşayan övladlarının fəaliyyəti də əlavə olunur. Atasına beynəlxalq dəstək qazandırmaq üçün xarici siyasətçilərlə görüşlər keçirən Türkel Kərimli və Səzən Kərimlinin təmasları, xüsusilə Qarabağ məsələsində Ermənistanın mövqeyinə yaxınlığı ilə tanınan şəxslərlə əlaqələri ailənin siyasi prioritetləri ətrafında ciddi müzakirələrə yol açır. Söhbət yalnız bir neçə görüşdən getmir. Burada diqqət çəkən məqam şəxsi siyasi məqsədlər naminə Azərbaycanın milli maraqlarına həssas yanaşmayan dairələrlə əməkdaşlığa hazır olmaq görüntüsüdür. Əli Kərimlinin özünün də siyasi mübarizə tarixində müxtəlif xarici mərkəzlərlə əlaqələrinin zaman-zaman müzakirə mövzusuna çevrilməsi bu mənzərəni daha da diqqətçəkən edir. Onun siyasi xəttinə nəzər saldıqda xaricdən dəstək axtarışının hansısa bir ölkə və ya siyasi düşərgə ilə məhdudlaşmadığı görünür. Qərb dairələri, İran və Rusiya ilə bağlı müzakirələr, müxtəlif dövrlərdə ayrı-ayrı siyasi qüvvələrlə münasibətlər ətrafında yaranan suallar Kərimlinin xarici əlaqələr məsələsində nə dərəcədə ardıcıl prinsipə söykəndiyi barədə mübahisələri daim gündəmdə saxlayıb.

2013-cü il prezident seçkiləri ərəfəsində Rusiya ilə mümkün siyasi təmaslar və əməkdaşlıq iddiaları da bu kontekstdə xatırlanan məsələlərdəndir. Belə iddiaların hər birini ayrıca faktlarla qiymətləndirmək vacibdir, lakin ümumi siyasi mənzərədə diqqət çəkən cəhət budur ki, Əli Kərimlinin adı müxtəlif vaxtlarda bir-birindən fərqli xarici siyasi mərkəzlərlə bağlı müzakirələrdə hallanıb. Onun siyasi məqsədlərə çatmaq üçün hansı tərəflərlə əməkdaşlığın mümkün hesab edildiyi barədə sualların yaranması da məhz bu təmasların yaratdığı mənzərədən qaynaqlanır. İndi isə xaricdəki əlaqələr vasitəsilə siyasi dəstək qazanmaq xəttinin ailə üzvlərinin fəaliyyəti ilə davam etdirildiyi təəssüratı yaranır. Bu dəfə diqqət mərkəzində London və Avropanın digər şəhərlərində yaşayan Kərimli ailəsinin üzvləri, onların görüşdüyü siyasətçilər və seçdikləri beynəlxalq əlaqə kanallarıdır. Hazırda Əli Kərimlinin ailəsinin Londonda yaşaması özlüyündə müzakirə predmeti deyil. Eyni qaydada, xaricdə təhsil almaq, yaşamaq və şəxsi həyatını qurmaq da heç kimə qarşı ittiham üçün əsas sayıla bilməz. Ancaq ailə üzvləri siyasi proseslərə qoşulur, bu məsələni beynəlxalq gündəmə çıxarmağa çalışır və bu məqsədlə konkret siyasi dairələrlə əlaqələr qururlarsa, həmin fəaliyyətin mahiyyəti artıq ictimai maraq kəsb edir. Bu baxımdan, qızı Səzən Kərimlinin britaniyalı ictimai xadim, daim ermənipərəst mövqeyi ilə yadda qalan Benedikt Rocerslə təması xüsusi diqqət doğurur.

Aldığımız məlumata görə, Səzən Kərimli sentyabrın sonunda Rocerslə görüşüb. Bundan sonra Əli Kərimlinin sosial media hesablarında britaniyalı fəalın onun azadlığa buraxılması ilə bağlı çağırışına xüsusi yer verilib. Sözsüz ki, burada əsas məqam həmin dəstəyin kimdən və hansı siyasi keçmişə malik şəxsdən alınmasıdır. Qeyd etdiyimiz kimi, Benedikt Rocers Qarabağ məsələsində Ermənistanın mövqeyini müdafiə edən çıxışları ilə tanınıb. Onun ermənipərəst mövqeyi ilə seçilən baronessa Karolayn Koksla birlikdə 1994-cü ildə Qarabağa qanunsuz səfərlər etdiyi, sonrakı yazılarında isə bölgəni erməni torpağı kimi təqdim etməsi yaddaşlarda hələ də qalır. Azərbaycanın ərazi bütövlüyünə və suverenliyinə münasibətdə belə mövqeyi olan şəxsin Əli Kərimlinin müdafiə kampaniyasına qoşulması bir çox sualların cavabıdır. Belə şəxslərin Azərbaycanla bağlı baxışlarına göz yummaq prinsipiallıq nümunəsi sayıla bilməz. Kərimli ilə bağlı çağırışların müəlliflərinin Qarabağ məsələsində tutduğu mövqe ictimaiyyət üçün əhəmiyyətsiz olmamalıdır.

Türkel Kərimlinin xarici əlaqələri ilə bağlı məlumatlar da eyni istiqamətdə suallar yaradır. O, 2026-cı ilin yazında ABŞ senatoru Piter Uelçlə görüşərək atasına dəstək istəyib. Burada senatorun erməni maraqlarını müdafiə edən dairələrlə əlaqələrinə, o cümlədən Amerika Erməni Milli Komitəsinin (ANCA) dəstəklədiyi siyasi xəttə diqqət çəkmək lazımdır. Türkel Kərimlinin 2016-cı ildə ABŞ-da iştirak etdiyi tədbir də bu kontekstdə xatırladılmalıdır. Həmin tədbirdə Qarabağdakı keçmiş separatçı rejimin rəhbərlərindən olmuş Bako Saakyanın oğlu Arme Saakyan da iştirak etmiş və Azərbaycan əleyhinə fikirlər səsləndirmişdi. İndi isə burada söhbət daha çox sadəcə beynəlxalq əlaqələr qurmaqdan deyil, hansı dairələrin dəstəyinə söykənməkdən gedir. Azərbaycan torpaqlarının işğalına haqq qazandırmış, Qarabağı Ermənistanın maraqları prizmasından təqdim etmiş və ölkəmizə qarşı qərəzli mövqeləri ilə tanınmış şəxslərdən siyasi dəstək almağa çalışmaq milli maraqlar baxımından ciddi suallar doğurur. Əli Kərimlinin özünün müxtəlif dövrlərdə fərqli xarici siyasi mərkəzlərlə bağlı adının hallanması da bu məsələyə ayrıca kontekst verir. Onun siyasi fəaliyyətinin müəyyən mərhələlərində Qərb dairələri ilə münasibətləri, İranla bağlı müzakirələr və 2013-cü il seçkiləri ərəfəsində Rusiya istiqamətində mümkün əlaqələr barədə ortaya çıxan məlumatlar bir-birindən fərqli geosiyasi mərkəzlərə münasibətdə siyasi çevikliyin sərhədləri barədə mübahisələri gücləndirib. Burada əsas məsələ bütün təmasları eyni məzmunda təqdim etmək deyil, siyasi məqsəd naminə müxtəlif güc mərkəzlərindən dəstək axtarışının hansı prinsiplərlə məhdudlaşdırıldığını müəyyənləşdirməkdir. Əgər siyasətçi üçün əsas hədəf hakimiyyətə gəlmək və ya şəxsi siyasi mövqelərini möhkəmləndirməkdirsə, xarici tərəfdaşların Azərbaycanla bağlı mövqeyi ikinci plana keçə bilər. Kərimli ailəsi ətrafında yaranan müzakirələrin mahiyyəti də məhz bu ehtimalın ciddiliyindədir. Siyasi mübarizə naminə hər qapını döymək, fərqli maraqlara malik qüvvələrdən dəstək almağa çalışmaq və bunun yaratdığı ziddiyyətləri izah etməmək cəmiyyətdə etimad problemini dərinləşdirir. İctimaiyyət qarşısında milli maraqlardan danışan şəxslərin xarici əlaqələri də həmin maraqlarla uzlaşmalıdır. Əks halda, vətənpərvərlik ritorikası real siyasi seçimlərlə ziddiyyət təşkil edir.

Əli Kərimli öz siyasi fəaliyyətini demokratik dəyərlər, insan hüquqları və azadlıqlar uğrunda mübarizə kimi təqdim edir. Belə olan halda, onun və ailə üzvlərinin seçdiyi beynəlxalq tərəfdaşların siyasi mövqeləri barədə yaranan suallara münasibət bildirməkdən yayınmaq inandırıcı görünmür. Demokratiya və hüquq müdafiəsi anlayışları hər hansı siyasi şəxsin müdafiəsinə qoşulan bütün qüvvələri avtomatik olaraq məqbul tərəfdaşa çevirmir. Bu prinsiplərdən danışanlar Azərbaycanın suverenliyi və ərazi bütövlüyü məsələsində də eyni həssaslığı nümayiş etdirməlidirlər. Əks halda, hüquq və azadlıq çağırışları siyasi məqsədə xidmət edən vasitə təsiri bağışlayır.

Göründüyü kimi, Əli Kərimlinin övladlarının ermənipərəst mövqeləri ilə tanınan şəxslərlə təmasları barədə yayılan məlumatlar ailənin siyasi fəaliyyətinə dair daha geniş müzakirənin tərkib hissəsidir. Bu mənzərəni yalnız ayrı-ayrı görüşlərdən ibarət hadisələr silsiləsi kimi təqdim etmək məsələnin mahiyyətini daraldardı. Söhbət uzun illərdir xarici dəstək axtarışı ilə əlaqələndirilən siyasi xəttin yeni iştirakçılar və yeni əlaqələr vasitəsilə davam etdirilməsi ehtimalından gedir. Əli Kərimlinin övladları da atalarına beynəlxalq dəstək qazandırmaq məqsədilə siyasi görüşlər keçirirlərsə, seçdikləri tərəfdaşların Azərbaycanla bağlı mövqeləri barədə mövqelərini açıq ifadə etməlidirlər. Çünki şəxsi siyasi ambisiyalarla milli maraqların toqquşduğu yerdə üstün tutulmalı olan tərəf Azərbaycanın suverenliyi və dövlətçilik mənafeləridir. Siyasi rəqabət, hakimiyyət uğrunda mübarizə və beynəlxalq dəstək axtarışı heç kimə ölkənin tarixi, ərazi bütövlüyü və milli maraqları ilə bağlı prinsipiallığı arxa plana keçirmək imtiyazı vermir. Vətənpərvərlik siyasi tribunada səsləndirilən şüarlarla deyil, real seçimlərdə özünü göstərir. Əli Kərimli və ailə üzvləri üçün də əsas sınaq məhz budur, siyasi dəstək axtarışında kimlərin qapısını döymələrindən asılı olmayaraq, Azərbaycanın milli maraqlarına münasibətdə hansı mövqedə dayandıqlarını konkret addımları ilə göstərmək...