Unudulmaz müəllimim Bəxtiyar Vahabzədənin əziz xatirəsinə həsr edirəm:
Bir türk oğlu, türk köçdü
Bu dünyadan, o dünyaya,
Özü ilə millətinin
Dərdin, sərin, həsrətini apardı
Ürəyindən neçə-neçə
Deyilməmiş sözü qaldı
Sinəsində od qaladı
Qistisinə cahan qızdı.
Odu söndü, közü qaldı.
Özü getdi, bu dünyada sözü qaldı.
Bəxtiyarsız yaşayırıq neçə vaxtdı.
Bəxti qara dünyada
Ürəyini məşəl etdi
Millətinin yolunda.
Bu məşəllə isindirdi
Bütün Turan elini
Yetim qalıb el-obamız
Gör nə vaxtdır,
Bir söz deyən,
Söz eşidən yoxdur daha.
***
90-cı ilin o müdhiş, qanlı, qadalı
20 yanvar gecəsi, qanlı yanvar gecəsi.
Səhər gözün açmamış
AzTV-yə gəlmişdi...
Əllər əsir, çənə əsir,
Durmur gözlərində yenə çeşməyi.
Elə bil ki, o dünyadan
Bu dünyaya gəlmişdi
"Sən rus generalı deyil,
Faşist generalısan "cənab" Ovçinnikov,
Qırdırdın əli yalın, silahsız millətimi"
Tüpürdün bir lopma, murdar sifətinə
Soyumadı nifrətin..
Son sözündə dilə gəldi,
Bir arzun da.
"Cahargahın mayesində"
Basdırarsız məni dedin.
Son nəfəsdə yaradana inan dedin.
Pislik etmə insanlara, insan oğlu
Yaman dedin, böyük ustad,
***
Son sözünü...
Zamanı sən öz içində
Apardın bu dünyadan
O dünyada yeni zaman qurmağa.
Zöhrab Zeynallı
Əməkdar jurnalist, prezident təqaüdçüsü
Bütün xəbərlər Facebook səhifəmizdə
USD
EUR
GBP
RUB
