Böyük istedad sahibi

Mən onunla qardaşım Rafətin vasitəsi ilə tanış olmuşam. Daha doğrusu qardaşım Rafət keçən il Təbrizdə olanda Xosrov bəyin atası Səmədağa kişi ilə tanış olub və deyib ki, yazışı-rejissor Ağalar İdrisoğlu mənim böyük qardaşımdır. Və mənim Sadıq Murtuzayevlə birlikdə yazdığım “İmam Şamil” kitabını da ona hədiyyə edib. Xosrovun atası Səmədağa kişi də deyib ki, “mənim oğlum da yazardır. Cavan olmasına baxmayaraq, İranda tanınır, sevilir”. Atası bizim yazdığımız kitabı Xosrov bəyə verib. Beləliklə, bizim Xosrov Barışanla keçən ildən tanışlığımız başlayıb.

O, “İmam Şamil” kitabını artıq əski əlifbaya çevirib və Azərbaycan türkcəsində Təbrizdə çap etməyi planlaşdırır. Həddindən artıq təvazökar insan olan Xosrov bəylə yazışmalarımızda mən də onun şeirlərini göndərməyi və bu şeirlərlə tanış olmağımı, həmin şeirləri Azərbaycan mətbuatında çap etdirməyimi desəm də o, təvazökarlıq eləyib, öz şeirlərini göndərmək istəmirdi. Axır ki, mən onu inandırandan sonra şeirlərini göndərdi. Oxudum. Açığı cəmi 37 yaşı olan cavan şairin belə maraqlı, dərin fəlsəfi, yüksək sözaltı mənaları olan, bədii cəhətdən çox peşəkar şeirləri olduğunu gördükdə Xosrov Barışana qarşı sevgim, istəyin çox artdı. Və belə qərara gəldim ki, onun yaradıcılığı ilə çoxminli oxucularımızı da yaxından tanış eləyim. Amma ilk öncə onun haqqında qısa məlumat yazıram ki, oxucular Cənubi Azərbaycanda yaşayan belə istedadlı eloğlumuzla daha yaxından tanış olsunlar.

Qısa arayış: Xosrov Barışan 29 yanvar 1983-cü ildə Təbriz şəhərində dünyaya göz açıb. Orta və lisey məktəblərini Təbriz şəhrində bitirib, diplom alıb. Sonra Şəbistər Universitesinin dampərvəri (Heyvandarlıq) mühəndisliyi bölümünə qəbul olunub və burada təhsil alıb. Atası Səmədağa kişinin dediklərindən öyrəndik ki, Xosrov uşaqlıq çağlarından şeirə və kitab oxumağa maraqlıydı. Belə ki, digər uşaqlar kimi gününü oynamaqla yox, rəsm əsərləri çəkmək və kitab oxumaqla keçirirdi.

Xosrov ilk şeirlərini elə orta məktəbdə oxuyarkən yazmağa başlayıb. Amma bu şeirlər sözün əsl anlamında şeir yox bəlkə şeir yazmağa bir istək idi. Məhz ona görə də Xosrov həmin şeirləri hələ də çap etdirməyib. Sonralar, 18 yaşlarındaykən, yəni liseyin son sınıfı illərində təkrar şeir yazmağa başlayar. Elə o illərdən də Xosrov Barışan şeir yazmağa bir ciddi iş kimi yanaşır. Bax elə həmin illərdən də şeirlər yazmaq onun ən önəmli və peşəkar işinə çevrilir.

19 yaşlarında Xosrov Barışan Təbrizdə qurulan Çağdaş yazarlar dərnəyinin rəhbəri olur. Türk yazarları üçün qurulan bu dərnəkdə cavan şairlərin yetişməsində o, çalışqan bir rəhbər kimi iştirak edir. Bununla birlikdə Xosrov Barışan Təbrizin Qızıl Aypara Cəmiətinin də yazarlar dərnəyində iştirak edir. O, Universitetə girdikdən sonra isə Şəbistər şəhərinin Şeyx Mahmıd Şəbistərli adlı yazarlar (yazınsal) dərnəyinin də çalışqan bir rəhbəri olur və onun tərəfindən bu rəhbərlik indi də davam etməkdədir. O, Şəbistar Universitetində oxuyan illərdə Aşina adlı dərginin ədəbi başyazarlığını da üstələyir. Ayrica şeir özəl sayısı dərgisinin (şəm-i xəyal adlı) başyazarlığı da ona tapşırılır. Xosrov Barışanın ilk şeir toplusu - “Yağış Saniyəsi” kitabı da elə həmin dövrdə nəşr olunur. Həmin illərdə Təbrizdə keçirilən “Qızıl Alma” şeir yarışmasında Xosrov Barışan qalib ödülünə layiq görülür.

O, bir ara Təbrizdə çıxan "Ərk" qəzeti ilə işləməyə başlayar və şeirləri, yazıları bu qəzetdə sürəkli olaraq yayınlanar. Universiteti bitirib ali təhsil diplomu aldıqdan sonra o, əsgərliyə gedir. 20 ay əsgərlik dönəmini Tehran, İsfahan və Təbriz şəhərlərində keçirir. Əsgərlik illərində onun yaratdığı "Çağdaş" dərnəyi bağlanandan sonra bir neçə yazarla birlikdə "Əsin" adlı ədəbi dərnəyi qurur, amma sonralar bu dərnəkdən bəzi səbəblərə görə istefa verər. Əsgərliyi bitirdikdən sonra Təbrizdə keçirilən "Xətt-i sevvom" adlı beynəlxalq şeir yarışmasında Xosrov bəy birincilər ödülünə layiq görülər.

Sonra "Şəms" ədəbi dərnəyinin rəhbəri olub ədəbi oturumlarında iştirak edir. Bu arada "Aftab-i Azərbaycan" dərgisiylə də işbirliyi qurur və yazıları orada da çap olunur. 2013 və 2014-cü illərdə Təbriz ədəbi ödülü festivalında şeirləri ilə çıxış edir və mükafata layiq görülür. O, "Araz" dərnəyinin oturumlarında hərdən-bir iştirak edir. Xosrov Barışan “YAŞAR QƏLƏM TƏBRİZ” adlı yaradıcı təşkilatın qurucusudur və həm də bu qurumun müdiri olaraq kitab nəşri işiylə də ciddi məşğul olur.

Xosrov bəy, özünün təxəllüs adını Barışan seçib. Bu ad öz soy adının (Solh Konəndə) Türkcə anlamıdır. Xosrov Barışan şeirlər yazmaqla birlikdə, maraqlı həkayələr də yazır. Onun şeirləri, hekayələri İranda, Azərbaycanda, Türkiyədə, İraqda, Kanadada və başqa ölkələrin muxtəlif dərgi və saytalarında mütəmadi olaraq, çap olunur.

37 yaşılı böyük istedad sahibi, eloğlumuz Xosrov Barışan bu vaxta qədər İran İslam Respublikasında və bir neçə xarici ölkələrdə belə mötəbər təşkilatların ödüllərini alıb.
1. Xətt-i sevvom yarışmasında üstünlər ödülü.
2. “Qızıl alma” şeir yarışması, birinci ödüllər.
3.Təbriz ədəbi ödülü yarışmasında təqdir ödülü (2013).
4.Təbriz ədəbi ödülü yarışmasında təqdir ödülü (2014).
5. “Anamın yaylığı” Folkolor uşaq nağılları ödülü.
6. 2017-ci ildə Bakıda Səməd Behrəngi ödülü.
7. Qıbrıs Türk Cumhuriyətində geçirilən şeir yarışmasının birincilər ödülü (2019)
Hələ ki, ömrünün şaqraq illərini yaşayan Xosrov Barışanı qarşıda çoxlu ödüllər, mükafatlar gözlədiyinə biz də çox inanırıq.
Bu vaxta qədər də onun “Yağış saniyəsi “(şeir toplusu), “Mən sənə məcburam” (Attila ilhandan Azərbaycan Türkcəsinə uyğunlaşdırma), “Dünyamız danışanda” (Uşaq şeirləri toplusu), “Dovşan” (Uşaq şeirləri toplusu), “Gözəl quşum” (Uşaq şeirləri toplusu), “Balta sapı” (Uşaqlar üçün həkayə), “İçdim Təbrizin işıqlarını” (şeirlər toplusu), “Məni hörən düşüncə” (şeirlər toplusu), ” Xəyyamdan Türkcəyə çevirmələr kitabında bir neçə rübayi”, “Bütün yağışlar darıxır” (Şeirlər toplusu), “Balaca qara balıq” (Farscadan Türkcəyə çevirililən -Səməd Behrəngidən nağıl), “Şu dağlarda qar olsaydım” ( Anadolu Türkcəsindən Azərbaycan Türkcəsinə uyğunlaşdırma- Yusuf Hayaloğlu şeirləri), “Ulduz ilə qarğalar “ (Farscadan Türkcəyə çevirilən -Səməd Behrəngidən nağıl).

Ümumilikdə 13 kitabı oxucuların ixtiyarına verilən Xosrov Barışanla biz də çoxminli oxucularımızı onun bir neçə şeirləri ilə yaxından tanış etmək istəyirik. İnanırıq ki, Cənubi Azərbaycanda yaçayan belə istedadlı eloğlumuzun “Doğma yurddan, doğma yurda ərmağan” adlı şeirləri çoxminli oxucularımzın xoşuna gələcək.

Ağalar İDRİSOĞLU,
Əməkdar incəsənət xadimi

Doğma yurddan, doğma yurda ərmağan.

XOSROV BARIŞAN

AĞILLILAR ŞƏHƏRİ

Ağıllılar şəhərində
Nə gördüm dərddən savayı?
Hər cürə adam doğulur,
Yaşayır, mərddən savayı!

Buludlarından qəm yağır.
Yüküm tən gücümdən ağır!
Çarasız, məcbur insanlar
Baxır mənə fağır-fağır..!

Yağışda yuyunan bu şəhər
Dumanlar şəhridir yəqin;
Sənsizlik geyinib şəhər
Ah çəkməksə nə qədr çətin!

Bu şəhrin vitrinlərində
Mankən düzülüb yan-yana!
Ruhumuza hökm edirlər;
Acıq verirlər insana!

Bu şəhərin göylərində
Sənin göyərçin əllərin,
Öyrədir mənə uçmağı
Deyir: “Ölümdən qaç gilən
Tap yaşamaq dəlillərin”.

Tablo dolu bu şəhərdə
Tanrım niyə yol azıram?!,
Yenə səni yamsılıram;
Oturub şeir yazıram.

Bir dərvişəm, yol gedirəm;
Mənim kəşkülümdür şeir.
Kəşkülüm deyil incidən,
Özüm özümü incidir.

Şair, ışıq qaçaqçısı...
Bu şəhrin duvarlarına
Qaranlıqlar dırmaşırlar!
Gecə geyimli adamlar,
Şair, kölgəndə yaşırlar!

Bu şuluq şəhərdə yalnız
Kitab içində itirəm!
Kimsə məni tapmır, qanmır!
Özüm özümə yetirəm.

Bu böyüklükdə şəhərdə
Cismim ruhuma dar gəlir.
Fikrim bütün qabar çalır;
Dərdsizlər dərdlini əlir!

Göydələnlər şəhərində
Gücsüzü əy, gücə əyil.
Şair olmasam, bilirəm
Yaşamaq çox çətin deyil.

Bu haylı, trafik şəhərdə
Çatanmır sevən sevənə;
Yoxsa aracları daşqa?!
Hər zadı mən yarımçılıq
Yaşadım, qorxudan başqa!

Ağıllılar şəhərində
Əslində mən bir dəliyəm.
Ağıllı rolun oynuram,
Şeirlərin mən veliyəm.

Axşam olan bu şəhərdə
Adamlar deyil qayıdan,
Yalqızlıqdır, yazıqlıqdır
Dörd düvarını ayıdan,
Ev dediyinə qayıdan!

Bu şəhrin küçələrində
Nə gəzir dərddən savayı?!
Bütün adamlar satılır,
Ölür, namərddən savayı!

1397\11\2

«عاغیللیلار شه¬هری»

عاغیللیلار شه¬هرینده
نه گؤردوم درددن ساوایی؟
هر جوره آدام دوْغولور،
یاشاییر، مرددن ساوایی!

بوُلودلاریندان غم یاغیر.
یوکوم تن گوجومدن آغیر!
چاراسیز، مجبوُر اینسانلار
باخیر منه فاغیر-فاغیر..!

یاغیشدا یوُیونان بوُ شهر
دوُمانلار شهری¬دیر یقین؛
سنسیزلیک گئیینیب شه¬هر
آه چکمک¬ نه قه¬در چتین!

بوُ شهرین ویترینلرینده
مانکن دوزولوب یان-یانا!
روُحوموزا حؤکم ائدیرلر؛
آجیق وئریرلر اینسانا!

بوُ شه¬هرین گؤیلرینده
سنین گؤیرچین اَل¬لرین،
اؤیره‌دیر منه اوُچماغی،
دئییر: "ـاؤلومدن قاچ¬گیلن
تاپ یاشاماق دلیل¬لرین."

تابلوْ دوْلو بوُ شه¬هرده
تانریم نییه یوْل آزیرام؟!،
یئنه سنی یامسیلیرام؛
اوْتوروب شئعیر یازیرام.

بیر درویشم، یوْل گئدیرم؛
منیم کشکولوم¬دور شئعیر.
کشکولوم دئییل اینجیدن،
اؤزوم اؤزومو اینجیدیر.

شاعیر، ایشیق قاچاقچیسی...
بوُ شهرین دوُوارلارینا
قارانلیقلار دیرماشیرلار!
گئجه گئییملی آداملار
شاعير، کؤلگه¬نده یاشیرلار!

بوُ شوُلوق شه¬هرده یالنیز
کیتاب ایچینده ایتیرم!
کیمسه منی درک ائله¬میر(تاپمیر، قانمیر!)،
اؤزوم اؤزومه یئتیرم.

بوُ بؤیوکلوکده شه¬هرده
جیسمیم روُحوما دار گلیر.
فیکریم بوتون قابار چالیر؛
دردسیزلر دردلینی اَلیر!

گؤی‌دَ‌لنلر شه¬هرینده
گوجسوزو اَی، گوجه اَییل.
شاعیر اوْلماسام، بیلیرم
یاشاماق چوْخ چتین دئییل.

بوُ هایلی، ترافیک شَهرده
چاتانمیر سئون سئونه؛
یوخسا آراجلاری داشقا؟!
هر زادی من یاریمچیلیق
یاشادیم، قوْرخودان باشقا!

عاغیللیلار شه¬هرینده
اصلینده من بیر دلییَم.
عاغیللی روْلون اوْینورام،
شئعیرلرین من وئلییم.

آخشام اوْلان بوُ شه¬هرده
آداملار دئییل قاییدان،
یالقیزلیق¬دیر، یازیقلیق¬دیر
دؤرد دوُوارینی آییدان،
ائو دئدییینه قاییدان!

بو شهرین کوچه‌لرینده
نه گزیر درددن ساوایی؟!
بوتون آداملار ساتیلیر،
اؤلور، نامرددن ساوایی!

شعر: خُسروْ باریشان
2/11/1397

AZAD GÖZƏL

Bilirəm hər şair
Ən gözəl şeirini yazmadan
Ölümə yaxalanıb
Şair olar.
Ancaq sən
Azadlıq kimi gözəlsən;
Gözəllik kimi azad.
Sən qoşa bilmədiyim
Şeirim qədər gözəlsən
Və düşünə bilmək qədər azad.
Mən isə yalnız şairəm.
Hər an səni yaradıram
Səndən yaranaraq.
Və yalnızlıq yəni
Yazdığın şeirləri yalnız özün oxuyasan...

آزاد گؤزل

بیلیرم هر شاعیر
ان گؤزل شعرینی یازمادان
اؤلومه یاخالانیب
شاعیر اوْلار.
آنجاق سن
آزادلیق کیمی گؤزلسن؛
گؤزللیک کیمی آزاد.
سن قوْشا بیلمه‌دیییم
شعریم قه¬در گؤزلسن
و دوشونه بیلمک قه¬در آزاد.
من ایسه یالنیز شاعیرم.
هر آن سنی یارادیرام
سندن یاراناراق.
و یالنیزلیق یعنی
یازدیغین شعرلری یالنیز اؤزون اوْخویاسان...

ـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ
شعر: خسروْ باریشان

FƏRQANƏ MEHDİYEVAYA

Mən hər gecə
Şeirin şorunu çıxardıb
Suyunu süzürəm izlərimə.
Gözləriniz aydınlanır.
Və soyuram ürəyimi
Adəm cənnətdən qovulur;
Gözləriniz yaşlanır.
Məni belə qərib hallar tapar Fərqanə,
Belə əcib hallar...
Məni sözcüklər meymun eyləmiş Fərqanə!
24 saat durmadan
Başımın ətini yeyirlər!
Hansı sözcükdən hansı sözcüyə atılım?
Hansı gözləri dərim,
Şeirim doğsun mənim?
Yaman qorxuram Fərqanə,
Şeirim həmişə uşaq qalır!
Necə insan təkamülə çatsın ki?
Tanrıya çatmaq üçün
Hansı nərdüvanı hansı göyə dayamalıyam?!
Uşaq idim
Anama ulduz dərmək istərdim...
Böyüdüm
Heç qız ulduz sevməyir ki..!
Deyir: -mən özüm bir ulduzam ay oğlan.
Və geçir aylar...
Aydan, ucadan
Sənə baxıram,
Özümə baxıram.
Tütsünün yuxarıya qalxdığından mı
Hər ürəkdə yanğın varsa
Tütsüsü mənim gözümə gedir?
Darıxmalar yağışları
Elə başlayırlar ki
Bütün yağışlar darıxır!
Bilirəm duz yeyib duzqabını sındırırlar!
Bizlərsə
Yaramızdan duz səpirik!
Əlimizin duzu olmasa da
Nəfəsimizin duzu bol olacaq!
Əə...əh, duzun nə yeri var bu şeirdə Fərqanə?!
Döktürlər yeməkdə belə
Yasaq etmişlər.
Duzun ürəyə zərəri vardır axı.
Halbuki mən
Duzlu bir qız doğacaqdım;
Adını isə “TÜRKAY” qoyacaqdım.
Ürək işçisi olan atasına öyünsün.
Bax
Hər ışıq hayxıran yaxılıb
Sonra da bir ulduz olub.
Sən demə əsil şair
“Urmu gölü”dür.
“Bakı”-“Təbriz” avtobusları
“Azərbaycan” boyda yalqızlığımdan geçməyirlər heç.
Dalğalar...
Dalğalar...
Dənizdə can verib
İçimdə canlanırlar.
Sən ağlayırsan...
Mən titrəyirəm...
Yolumuz eyni;
Tuvaletdəki kəpənəyin öyküsüdür alınyazımız!
Aşkar da olsan
Gizlənəcəksən.
Gizli də olsam,
Aşkarlanacağam.

Ah mən bir düşüncə heykəliyəm
Gözyaşlarımdan yonuluram Fərqanə.
Mən cənnəti yanmaqda gördüm.
Bu səbəbdən şairik Fərqanə.
Pəs yaşasın toprağımız.

1394\9\17

فرقانه مهدی¬یئوایا

من هر گئجه
شعرین شوْرونو چیخاردیب
سوُیونو سوزورم ایزلریمه.
گؤزلرینیز آیدینلانیر.
و سوْیورام اوره¬ییمی
آدم جنّتدن قوْوولور؛
گؤزلرینیز یاشلانیر.
منی بئله غریب حاللار تاپار فرقانه،
بئله عجب حاللار...
منی سؤزجوکلر مئیمون ائیله‌میش فرقانه!
24ساعات دوُرمادان
باشیمین اَتینی یئییرلر!
هانسی سؤزجوکدن هانسی سؤزجویه آتیلیم؟
هانسی گؤزلری دَریم،
شعریم دوْغسون منیم؟
یامان قوْرخورام فرقانه،
شعریم همیشه اوُشاق قالیر!
نئجه انسان تکاموله چاتسین کی؟
تانرییا چاتماق اوچون
هانسی نردوُوانی هانسی گؤیه دایامالییام؟!!
اوُشاق¬ایدیم
آناما اوُلدوز دَرمک ایستردیم...
بؤیودوم
هئچ قیز اوُلدوز سئومه‌ییر کی..!
دئییر: - من اؤزوم بیر اوُلدوزام آی اوْغلان.
گئچیر آیلار...
آیدان، اوُجادان
سنه باخیرام،
اؤزومه باخیرام.
توتسونون یوُخارییا قالخدیغیندان¬می
هر اورکده یانغین وارسا
توتسوسو منیم گؤزومه گئدیر؟
داریخمالار یاغیشلاری
ائله باشلاییرلار کی
بوتون یاغیشلار داریخیر!
بیلیرم دوُز یئییب دوُزقابینی سیندیریرلار!
بیزلرسه
یارامیزدان دوُز سپیریک!
اَلیمیزین دوُزو اولماسا دا
نفسیمیزین دوُزو بوْل اوْلاجاق!
اَاَ...ح، دوُزون نه یئری وار بوُ شعرده فرقانه؟!!
دؤکتورلر یئمکده بئله
یاساق ائتمیشلر.
دوُزون اورَه¬یه ضرری واردیر آخی.
حال‌بوُکی من
دوُزلو بیر قیز دوْغاجاقدیم؛
آدینی¬ایسه «تورکآی» قوْیاجاقدیم.
اورَک ایشچیسی اوْلان آتاسینا اؤیونسون.
باخ
هر ایشیق هایخیران یاخیلیب
سوْنرا دا بیر اوُلدوز اوْلوب.
سن دئمه اَصیل شاعیر
«اوُرمو گؤلو»دور.
«باکی-تبریز» اوُتوبوسلاری
«آذربایجان» بوْیدا یالقیزلیغیمدان گئچمه‌ییرلر هئچ.
دالغالار...
دالغالار...
دنیزده جان وئریب
ایچیمده جانلانیرلار.
سن آغلاییرسان...
من تیتره¬ییرم...
یوْلوموز عئینی؛
توُوالئتده¬کی کپه¬نه‌یین اؤیکوسودور آلین¬یازیمیز!
آشکار دا اوْلسان
گیزله¬نه‌جکسن.
گیزلی ده اوْلسام،
آشکارلاناجاغام.

آه من بیر دوشونجه هئیکلی¬یم
گؤزیاشلاریمدان یوْنولورام فرقانه.
من جنّتی یانماقدا گؤردوم؛
بوُ سببدن شاعیریک فرقانه.
پس یاشاسین توْپراغیمیز.

1394/9/17

İTGİN ADA

Bir adayam, itgin ada...
Dəniz dönübdür bir oda.
Əkdiklərim cücərməyir
Nəfəs yolu yox burada
Məni anlamır vətənim
Həsrətəm indi hər zada.
Yalqızlıq içimdə yaşır
Sukutla dolmuş bir oda.
Cəhənnəm içrə cənnəti
Kimsə salanmayır yada
Silirlər məni nəxşədən
Kaşiflər çatmır imdada!
Çirkinlər içrə bir gözəl
Çevrilər əlbət irada.
Dərd məni məndən elədi.
Döndüm tarixdə fəryada.
Çatdım acılar içində
Şeir içrə şirin dada.

Bakı- 2016- yay

ایتگین آدا

بیر آدایام، ایتگین آدا...
دنیز دؤنوبدور بیر اوْدا.
اَکدیکلریم جوجرمه‌ییر
نفس یوْلو یوْخ بوُرادا!
منی آنلامیر وطنیم
حسرتم ایندی هر زادا.
یالقیزلیق ایچیمده یاشیر،
سوُکوتلا دوْلموش بیر اوْدا.
جهنّم ایچره جنّتی
کیمسه سالانماییر یادا.
سیلیرلر منی نقشه‌دن
کاشیفلر چاتمیر ایمدادا!
چیرکینلر ایچره بیر گؤزل
چئوریلر اَلبت ایرادا.
️
درد منی مندن ائله‌دی؛
دؤندوم تاریخده فریادا.
چاتدیم آجیلار ایچینده
شئعیر ایچره شیرین دادا.
_____________________
شعر: خسروْ باریشان
باکی-1395-یای

BAKININ KÜÇƏLƏRİ

Öpüşür baxışımla,
Tarixdən axışımla,
Baharımla, qışımla
Bakının küçələri.

Türkcəsi aydınladır,
Məni mənə anladır.
Rusca məni alladır
Bakının küçələri.

Qopuzumda tel olur,
Gah bəm, gah da zil olur,
Gözlərimdə sel olur,
Bakının küçələri.

Dərin bax, gözüvü sil;
Bu yağan yağış deyil,
Ancaq ıslanacaq bil
Bakının küçələri!!!

Məni qoynuna alır,
Ana tək tumarlayır,
Təkliyimə ağlayır
Bakının küçələri.

______________
Yay/ 2016/ Təbriz.

باکی‌نین کوچه‌لری

اؤپوشور باخیشیملا،
تاریخدن آخیشیملا،
باهاریملا، قیشیملا
باکی‌نین کوچه‌لری.

تورکجه‌سی آیدینلادیر،
منی منه آنلادیر.
روُسجا منی آللادیر
باکی‌نین کوچه‌لری.

قوْپوزومدا تئل اوْلور،
گاه بم گاه دا زیل اولور،
گؤزلریمده سئل اولور
باکی‌نین کوچه‌لری.

درین باخ، گؤزووو سیل؛
بوُ یاغان یاغیش دئییل،
آنجاق ایسلاناجاق بیل
باکی‌نین کوچه‌لری!!!

منی قوْینونا آلیر،
آنا تک توُمارلاییر،
تکلیییمه آغلاییر
باکی‌نین کوچه‌لری.

QIVRAQ

Cavabsız bir sual kimi yaşadım.
Ağızdan ağıza düşdüm.
Yuxlayan beyinlərdə oyandım.
Qıvraqlığımı
Uşaqlığın uçurtmasında uçurtdum.
Həyatın başına daş düşdüm.
Dünyanı şeir ilə ölçdüm.
Artıq hansı yetişgin qaldıra bilər məni?

1394\5\14

قیوراق

جاوابسیز بیر سؤال کیمی یاشادیم.
آغیزدان آغیزا دوشدوم.
یوُخلایان بئیینلرده اوْیاندیم.
قیوراقلیغیمی
اوُشاقلیغین اوُچورتماسیندا اوُچورتدوم.
حیاتین باشینا داش دوشدوم.
دنیانی شعر ایله اؤلچدوم.
آرتیق هانسی یئتیشگین قالدیرا بیلر منی؟

شعر: خسروْ باریشان

YENİ BİR RİTİM

Qaranlığı mən yazmadım gecəyə,
Gözlərin yazdı...
Bax...hək olunur ürəyim bu tıxaclarda.
Sol döşümə mayın gömdü səsin.
Səsin ortadoğuda gurultudur
Savaş uçaqları tanrısı.
Toxunduqca sənə çatan yolların nəbzinə
Şeir olub patlayıram.
Dilim məsum,
Anasız bir uşaqdır, itgin olub.
Və başlanğıcda kəlmə idi və kəlmə tanrı idi.
Susuz quyuların dibində səsləndi kəlmələrim!
Sözlərin gözlərindən su içirdilər.
Yox sən Yusuf deyilsən ki...
Səni göstərən barmağımı kəsdilər,
Ah... barmağım kimliyimi qanıtlayardı.
Güzgülərdəki üzlərdə itdi gözlərim.
Əh nə qədər əlləşsəm də
O müqəddəs adıvı
Şeirlərimdə səsləndirə bilməyirəm
Kəlmələri pozaraq tükənən silgilər şahid.
Hanı.., hanı mənim izlərim?
Söz vermişdim
Bu şəhərdəki tabuları birlikdə
Sındıracayıq sevgilim
Ancaq yolumuzun tabloları sındı, nə yazıq!
Bura Təbriz
Min üç yüz doqsan beşın ikinci ayı
Qar yağır, qar...
Şəhərin təkcə üzü ağarır, ağarır hey
Qar danaları göyərçinlər
Yuxularımı sənə aparırlar.
Çürüyür ürəyim bu vicdansızlıq havasında
O qədər qışsan ki
Tüpürsəm üzüvə donar arzılarım.
Sən bir qar adamı
Uşaqlığımın əlcəksiz qızaran əlləri kərdimizdə yaratdı səni.
Qələmim matik vurar məni çağıran dodaqlarıva.
Qələmim al-qırmızı...
Ölüm cızığından ayağını uzatmasın deyə cızıq çəkər.
Sus...sus...
Danışsan genişlənər ölümün sərhəddi!
Artıq qucağımdasan, qollarımdasan.
Böyüdüm otuz üç yaşındayam.
Saat üç, gecənin yarısı, ömrümün? nə bilim!
Yatağımdasan
Və xiyavanların bərkiyən döşündən şairliyim qaranlıq əmir...
Əmir...
Əmir...
Əmir bazarından sənə sırğa alanmadım.
Pulum yox,
Axı şairəm. tacir deyilim ki, səni satanmadım.
Olsun, qoy qar açılsın, qara buludlar çəkilsin.
Sənin qulağıva bəxt ulduzumu sırğa edəcəyəm.
Təbim var.
Sən Təbrizim ola bilməzsən.
Əriyəcəksən, itəcəksən.
Yenidən göyərməyəcəksən!
Və bu şeir sonsuza dək
Islaq qalacaq gözyaşlarımda!
Yorğunam. Çox yorğunam, artıq
Gecənin saçlarını daramaqdan.
Hörüklərinə ilişib ayaqlarım.
Kimliksiz bir dəliyəm.
Sən Leylam dəyilsən ki...
Məni toprağımın ürəyinə quylayın lütfən.
Artıq gözəl və məsum bir qız gəzir yaza bilmədiklərimin sərgisində,
Ürəyimə su səpir,
Şeir gələndə toz olmayır.
Kitab yox bitik deyir, varaqlanır.., ayaqlanır...
Xış... xış... tap... tap...
Yeni bir ritimdir bu
Səni sevirəm musiqisindən.

1395/8/12
Saat: 18
Təbriz

«یئنی بیر ریتیم»

قارانلیغی من یازمادیم گئجه‌یه،
گؤزلرین یازدی...
باخ... هک اوْلونور اوره¬ییم بوُ تیخاجلاردا.
سوْل دؤشومه مایین گؤمدو سسین.
سسین اوْرتادوغودا گوُرولتودور
ساواش اوُچاقلاری تانریسی.
توْخوندوقجا سنه چاتان یوْللارین نبضینه
شعر اوْلوب پاتلاییرام.
دیلیم معصوم،
آناسیز بیر اوُشاق¬دیر، ایتگین اوْلوب.
و باشلانقیجدا کلمه¬ایدی و کلمه تانری¬ایدی.
سوُسوز قوُیولارین دیبینده سسلندی کلمه‌لریم!
سؤزلرین گؤزلریندن سوُ ایچیردی¬لر.
یوْخ سن یوُسوف دئییلسن کی...
سنی گؤسترن بارماغیمی کسدیلر،
آه... بارماغیم کیملیییمی قانیتلایاردی.
گوزگولرده‌کی اوزلرده ایتدی گؤزلریم.
اَه نه قه¬در اَللشسم ده
اوْ مقدّس آدیوی
شعرلریمده سسلندیره بیلمه‌ییرم
کلمه‌لری پوْزاراق توکه¬نن سیلگیلر شاهید.
هانی..، هانی منیم ایزلریم؟
سؤز وئرمیشدیم
بوُ شه¬هرده‌کی تابوُلاری بیرلیکده
سیندیراجاییق سئوگیلیم
آنجاق یوْلوموزون تابلوْلاری سیندی، نه یازیق!
بوُرا تبریز
مین اوچ یوُز دوْخسان بئشین ایکینجی آیی
قار یاغیر، قار...
شه¬هرین تکجه اوزو آغاریر، آغاریر هئی
قار دانالاری گؤیرچینلر
یوُخولاریمی سنه آپاریرلار.
چورویور اوره¬ییم بوُ ویجدانسیزلیق هاواسیندا
اوْ قه¬در قیشسان کی
توپورسم اوزووه دوْنار آرزیلاریم.
سن بیر قار آدامی
اوُشاقلیغیمین الجکسیز قیزاران اَللری کردیمیزده یاراتدی سنی.
قلمیم ماتیک ووُرار منی چاغیران دوْداقلاریوا.
قلمیم آل-قیرمیزی...
اؤلوم جیزیغیندان آیاغینی اوُزاتماسین دئیه جیزیق چکر.
سوُس... سوس...
دانیشسان گئنیشله¬نر اؤلومون سرحدّی!
آرتیق قوُجاغیمداسان، قوْللاریمداسان.
بؤیودوم اوْتوز اوچ یاشیندایام.
ساعات اوچ، گئجه‌نین یاریسی، عؤمرومون؟ نه بیلیم!
یاتاغیمداسان
و خییاوانلارین برکیین دؤشوندن شاعیرلیییم قارانلیق امیر...
امیر...
امیر...
امیر بازاریندان سنه سیرغا آلانمادیم.
پوُلوم یوخ،
آخی شاعیرم. تاجیر دئییلیم کی سنی ساتانمادیم.
اوْلسون، قوْی قار آچیلسین، قارا بوُلودلار چکیلسین.
سنین قوُلاغیوا بخت اوُلدوزومو سیرغا ائده‌جه‌یم.
تبیم وار.
سن تبریزیم اوْلا بیلمزسن.
اَرییه‌جکسن، ایته‌جکسن.
یئنیدن گؤیرمه‌یه‌جکسن!
و بوُ شعر سوْنسوزا دک
ایسلاق قالاجاق گؤزیاشلاریمدا!
یوْرغونام. چوْخ یوْرغونام، آرتیق
گئجه‌نین ساچلارینی داراماقدان.
هؤروکلرینه ایلیشیب آیاقلاریم.
کیملیکسیز بیر دَلییم.
سن لئیلام دئییلسن کی...
منی توْپراغیمین اوره¬یینه قوُیلایین لوطفاً.
آرتیق گؤزل و معصوم بیر قیز گزیر یازا بیلمه‌دیکلریمین سرگیسینده،
اوره¬ییمه سوُ سپیر،
شعر گلنده توْز اوْلماییر.
کتاب یوخ، بیتیک دئییر، واراقلانیر..، آیاقلانیر...
خیش... خیش... تاپ... تاپ...
یئنی بیر ریتیم¬دیر بوُ
سنی سئویرم موسیقیسیندن.

-----------------------------

شعر: خسرو باریشان
12/8/1395
ساعت: 18
تبریز