Bir ömür yaşadım, felə uymadan,

Bəxtimə dörd övlad, iki yar düşdü.

Gözüm gözəllərdən hələ doymadan

Ələndi başıma dümağ qar düşdü.

Mən ağa ağ dedim, qaraya qara,

Qalxanım,qılıncım oldu düz yolum,

Bir dostum hardasa düşəndə dara

Can atdım yanında birinci olum.

Sevdim insanları canımdan artıq,

Hər uğur, hər sevinc məni ucaltdı.

Bir mərdi bir namərd dara çəkəndə

Dərd mənə güc gəldi, məni qocaltdı.

Fəqət kişi kimi bir ömür sürdüm,

Sevgimdən yol çəkdim, mən körpü saldım.

Həyatda hər kəsin mən borcun verdim

Ürəyim, tək sənə mən borclu qaldım.

Ramiq Muxtar

Bütün xəbərlər Facebook səhifəmizdə