Qədim Romada gəlinliklərin rəngi sarı idi. Orta çağlarda isə gəlinliyin rəngi məsələsinə o qədər də fikir vermirdilər. Parçanın keyfiyyəti və göstərişli olması daha önəmli idi. Hər kəs ən yaxşı paltarını geyinirdi, rəng də hər kəsin öz seçiminə görə idi. Ağ gəlinliyin dəbə düşməsi XVI yüzillikdən başlayıb. Bu illərdə kral ailələrində gəlinlərin gümüşü rəngdə gəlinlik geyinməsi ənənə idi. Kraliça Viktoriya bunu rədd etdi və ağ gəlinlik geyinməkdə israr etdi. Bundan sonra İngilis və Fransız yazıçılar bəyaz rəngin məsumiyyətin simvolu olduğu mövzusunda yazmağa başladılar. Əxlaqi baxımdan bakirəlik evliliyin əsas şərti olduğu üçün ağ gəlinlik yayıldı. Daha sonra ərə gedərkən ağ geyinmək gənc qızların bakirəliliyini cəmiyyətə elan etmə vasitəsi olaraq bilindi.
Gəlinliklə bağlı bəzi inanclar da var. Bunlara görə bir qızın gəlinliyini özü tikməsi, bəyin toydan qabaq onu gəlinlikdə görməsi, gəlinliyini toydan qabaq geyinməsi uğursuzluq gətirir. Söz evlilikdən açılmışkən, nişan üzüyündən də bəhs etmək istəyirəm. İnsanların evlənməmişdən əvvəl üzük taxmaları qədim Misir inancalarına dayanır. Miladdan 2800 il əvvəl Misirdə yaşananlar dairənin və ya halqa şəklindəki cisimlərin başlanğıc və bitiş nöqtələrinin olmaması səbəbi ilə sonsuz sevgini təmsil etdiyinə inanırdılar. Üzük evliliyin sonsuzadək davam edəcəyinin simvoludur. Sonra bu inanc və adət romalılar tərəfindən geniş yayıldı. Arxeoloji qazıntılarda belə üzüklərə çox rast gəlinib. Nişan üzüyünün sol ələ və sonradan başqa ələ taxılmasının səbəbi isə modern tibbin inkişafından öncəki dövrlərə aiddir. O zamanlarda qan dövranı sistemindəki ana damarın sol əlimizdə bu barmaqdan başalyıb qəlbimizə getdiyi zənn edilirdi. Bura taxılan üzük sevənlərin bir qəlbə bağlılığını göstərir.
Bütün xəbərlər Facebook səhifəmizdə
USD
EUR
GBP
RUB