Biz niyə futbolu bacarmırıq?

Qoy elə ilk sətirdəcə bir anons verim ki, ardını maraqla oxuyasınız. Bu, mənim doğma saytımızda sizinlə ilk görüşümdür. Biz artıq idman dünyasına qatılmışıq və bu yolda uğur qazanacağımıza və öz yerimizi tutacağımıza da əminəm. Təbii ki böyük zəhmət və gərgin əməklə. Siz oxuclarımızı əmin edirik ki, sizin ən sevimli idman saytınız məhz biz olacağıq. Buna əmin olun!

İndi də keçək bizdə olmayan, həsrətlə nə vaxtsa bizdə də olacağına ümid etdiyim, amma belə getsə heç vaxt görə bilməyəcəyim ƏSL FUTBOLA!

2010-cu ilin dünyanın futbol aləmində nəylə yadda qalmasına baxmazdan əvvəl birinci öz "evimizə" nəzər salaq.

Deyirəm bütün pan polyaklar bizə həm borcludurlar, həm də minnətdar! Bəli, bəli düz oxudunuz. Onların Avropada və dünyada nüfuz qazanmalarına əsas səbəb bilirsiniz nədir? - Azərbaycan klubları və millisi üzərində qazandıqları böyük hesablı qələbələr! Onlar bizi rüsvay etdikcə, dünyanın gözündə "reytinq qırırdılar".

Futbolumuzun əzrayılına çevrilmiş panları yenə keçən il "Qarabağ", Qurban Qurbanov dayandırdı. Yoxsa bu kabus hələ uzun müddət gedəcəkdi. Azərbaycan futbolu Qurban Qurbanova həm də ona görə minnətdar olmalıdır ki, neçə illərdir bizim üçün əsl kabusa çevrilən "polyak sindromunu" aradan qaldırdı. 2010-cu ildə "Qarabağ"ı çıxmaq şərti ilə futbol klublarımızın avrokuboklardakı rüsvayçı çıxışları da "yaddaşlarda" pis qalmadı.

A kişi, 25-30 milyon dollar büdcəsi olan klublarımız acından ölən Moldovanın büdcəsi heç yüz min dollara çatmayan klublarına boyun əyirsə, Polşanın "Lex" klubu bizim klublar üçün əməlli-başlı əzrayıla çevrilirsə, onda mənim kimisinin və minlərlə gözəl futbol azərkeşinin köks ötürməkdən başqa bir yolu qalmır. Xərclənən milyonlarla dollarların külə çevrilməsi, klub rəhbərlərinin dollar maxinasiyalarının pik "zirvəsi" klublarmızın avrokuboklardakı rüsvayçılıqları ilə tən mütənasibdir!

Yola saldığımız 2010-cu ildə də klublarımız yenə rüsvay oldular. Onsuz da hələ püşk atılan andan avrokuboklarda oynayan klublarımız saçlarını yolurdular ki, bəs qoymayın dünyanın ən super nəhəng klubları Bakıya gəlir! Aman Allah, bunlar necə göz yaşları tökürdülər... Təcrübəli Ağasəlim Mircavadov isə elə günə qaldı ki... Hə, yadıma düşdü, iki - üç il əvvəl bu "Lex" Bakıya gələndə və Mübariz Mənsimovun milyonlarla dollar pul tökdüyü "Xəzər-Lənkəran"ı "Fənərbaxça"nın prezidenti Əziz Yıldırımın gözü qarşısındaca "sındırıb" bir kənara atanda Ağasəlim müəllim "öyünürdü" ki, bəs biz gör kimə uduzmuşuq - "Lex"ə! Bununla da təcrübəli, saçı-saqqalı ağarmış futbol mütəxəssisi özünə haqq qazandırmağa çalışırdı. Elə bu "Lex" də özünün Azərbaycanda "əzrayıl" kimi qəbul olunmasına və belə mifə sahib olduğuna görə həm də bu "ideyanın" müəllifi olan Ağasəlim Mircavadova "minnətdar" olmalıdır. Adam gərək haqq üçün danışsın. Bəs nə! Məhz bu oyundan sonra Mircavadov istefaya yollandı. Ümumiyyətlə son bir neçə il ərzində Polşa yığması başda olmaqla polyak klublar bizim üçün "əzrayıl" rolunda çıxış edirlər. Sanki bunlar bizə futbolu peşman etmək üçün yaranıblar. Əvvəlcə Polşa yığması bizim Torresli, Ponamoryovlu, hətta Diniyevli yığmamızı 0-8, 0-7 ən yaxşı halda 0-5 rüsvay etdilər, sonra da bu "Lex" ortaya çıxdı. Polyakları Avropada bizim üzərimizdəki qələbələrə görə adam yerinə qoymağa başladılar. Görünür, biz hələ ƏSL FUTBOLA həsrət qalacağıq və onu-bunu çox xoşbəxt edəcəyik. Nə vaxta qədər ki, futbol klublarımızın başında duranlar bizləri aldadıb Braziliyanın, Avropanın küçə və məhəllələrində özfəaliyyət futbolu oynayan küçə uşaqlarını "super transfer" adı ilə bizə sırıyacaqlar, onda bizim ƏSL FUTBOL arzumuz saralmış gözlərimizdə qalacaq. Bəs biz nə vaxt futbolu bacaracağıq, hə? - deyəsən heç vaxt!

2010-cu il heç şübhəsiz ki, dünya çempionatının keçirilməsi ilə də tarixdə qalacaq. Bu çempionatın onun gözəl anları, yaddaqalan məqamları neçə on illər boyu tarixin və insanların yaddaşında qalacaq. Dieqo Maradonanın Almaniyaya rüsvayçı məğlubiyyətə uğraması və ağlaya-ağlaya dünya çempionatından getməsi də, güclü Braziliya, Argentina, Fransa, İtaliya və İngiltərə kimi komandaların erkən diz çökmələri də, almanlarla oyunda ingilislərin təmiz qollarının hesaba alınmaması da, çempion olduqdan sonra sevincindən milyonlarla insanın gözü qarşısındaca jurnalist sevgilisini qucaqlayıb öpən İlker Kasilyas da, mundial boyu qulaqları lərzəyə gətirən Afrika zurnaları da əbədi tarixin yaddaşına köçdü. Ötən il həm də dünya futboluna daha bir əfsanə məşqçini-Joze Maurinyonu bəxş etdi. Adi tərcüməçilikdən dünyanın və Avropanın ən böyük məşqçiliyinə qədər yüksələn bu insan əsl futbolu, zəhməti və sevgini hər kəsə göstərdi. O sadəcə futbol dahisirç vəssalam! Biz də, özümüzdə olmasa da, sevindik! Görünür biz hələ çox illər boyu onun-bunun uğurlarına "baleşiklik" edəcəyik. Bizim futbol oynaya bilməməyimizin səbəbi isə qədim quyular qədər dərindir!