Valideyn münasibətlərinin uşağın şəxsiyyət kimi formalaşmasına təsiri

Valideyn münasibətlərinin uşağın şəxsiyyət kimi formalaşmasına təsiri

Yeniləşmə və qloballaşma şəraitində informasiyaların sürətli inkişafı, kütləvi kommunikasiya və təbliğatın geniş­lən­məsi, cəmiy­yətdə özünü göstərən bu və ya digər proseslər ailə­daxili məsələlərə də təsir göstərir. Fərdin dünyaya gəldiyi andan ailəsi ilə qurduğu münasibət yaşa dolduqca bu qarşılıqlı əlaqə onların bütün həyatlarını əhatə edən və təsir göstərən yaşayış formasına çevrilir. Bu müddətdə ailənin xüsusiyyətləri və ailə münasibətləri xüsusilə fərqlənir. Ailədə baş verənlər həqiqətən uşağın inkişafına və onun psixi sağlamlığına uzun müddətli təsir göstərir. Nəzərdə tutulan yalnız uşaqla valideyn arasındakı qarşılıqlı münasibət deyil. Valideynlərin bir-biri ilə münasibəti də uşağın həyatında əhəmiyyətli rol oynayır və onun həyatının bütün sahələrinə - psixi sağlamlığından tutmuş dərslərindəki uğurlara və gələcəkdə münasibətlərin qurulmasına da təsir göstərə bilər.

Ailənin xüsusiyyətləri və münasibətləri uşağın şəxsiyyətinin formalaşmasına müsbət və ya mənfi təsir göstərir. Uşağın həyatında xüsusilə erkən uşaqlıq dövrünün ilk beş ilində sosiallaşmasında, ətraf-aləmi doğru şəkildə analiz etməsində şüurlu və ya şüursuz formada təsirli olan ən vacib vasitə onun ailəsidir. Valideynlər uşağın ilkin sosial mühitidir, onları istiqamətləndirən təməl institutdur. Uşaqlar ilk sosial davranışlarını valideynləri və ailənin digər üzvləri ilə qarşılıqlı əlaqələr nəticəsində qazanmış olurlar.

Ailə münasibətlərinin əsasını ər və arvad münasibətləri təşkil edir. Onlar ailənin qoşa qanad­larıdır. Doğrudan da, ailədə ata-ana əsas sima olduqları üçün on­la­rın arasında yaranmış münasibət uşaqların bu günü və gələ­cə­yi üçün istiqamətlən­diri­cidir. Xüsusən də, Azərbaycan ailə­sin­də bu münasi­bət­lər daha çox diqqəti cəlb edir. Özünə­məxsus spesifik çalarları ilə xarakterizə olunan Azər­baycan ailəsi kökə, nəslə, uşağa bağlı olduğu üçün həmişə bütövlü­yün­də, ülvi­li­yin­də seçimli olub. Ər və arvad arasındakı münasibətin məzmununu qarşılıq­lı hör­­mət və qayğı, səmimiy­yət və mehribanlıq təşkil edir. Odur ki, bir-birinin hörmətini saxlamaq, uşaqların tərbiyəsində va­hid tə­ləb­lə­ri gözləmək ailədaxili münasibətlərdə əsas faktor­dur.

Ailə tərbiyəsinin əsas prinsiplərindən biri uşaqlara hörmət və tələbkarlıqdır. Uşaqlara hər yaş­da, hər cür şəraitdə hörmət edilməlidir. Onların şəxsiyyət və ləyaqətləri tapdalanmamalıdır. Uşaqları ələ salmaq, təhqir etmək, pərt etmək, gülünc vəziyyətə salmaq, aldatmaq, onlara qarşı kobudluq et­mək, psixi və fiziki zorakılıq etmək, başqalarından üzr istəməyə məcbur etmək qətiyyən yolverilməzdir.

Ailədə uşaqlar məhəbbətlə idarə edilməlidir. Belə olduqda uşaqlar da valdeynlərinin getdikləri yolla gedir və çox nadir hallarda bir-biri ilə kobud danışırlar.

Ata və ana heç vaxt uşaqların yanında mübahisə etməməli, bir-birinin plan və fikirlərinə tənqidi yanaşma­ma­lıdır. Əgər, valideynlər fikir birliyinə gələ bilmirlərsə, onda öz məsələlərini uşaqların yanında müzakirə etməməlidirlər.

Bütün bunlar valideyn sevgisi və vali­deynlərin şəxsiyyətlərarası münasibətlərinin uşaqların şəxsiyyət kimi formalaşmasında nə dərəcədə əhəmiyyətli olduğunu göstərir.

Ləman Əlizadə

Azərbaycan Dillər Universitetinin 4-cü kurs "Filologiya" fakültəsinin tələbəsi

Bütün xəbərlər Facebook səhifəmizdə