Şirniyyat aludəçisi olub, şirin dadın arxasındakı səssiz asılılıqdan necə qurtulaq? - KÖŞƏ

Şirniyyat aludəçisi olub, şirin dadın arxasındakı səssiz asılılıqdan necə qurtulaq? - KÖŞƏ

Şirniyyat aludəçisi olmaq: şirin dadın arxasındakı səssiz asılılıq

Bəzən insanın ən zəif nöqtəsi ən “günahsız” görünən şeylər olur. Şirniyyat da onlardan biridir. Bir tikə şokolad, bir qaşıq mürəbbə, bir parça tort… ilk baxışda sadəcə zövq, sadəcə kiçik bir mükafat kimi görünür. Amma zaman keçdikcə bu “kiçik mükafat” gündəlik ehtiyaca, hətta emosional dayaq nöqtəsinə çevrilə bilir.

Şirniyyat aludəçiliyi çox vaxt səs-küylü başlamır. O, gizlicə həyatın içinə daxil olur. Yorğun bir günün sonunda “bir az şirin yeyim, keçsin” deyə başlayan vərdiş, bir müddət sonra stressin, darıxmağın, hətta sevincin belə ayrılmaz hissəsinə çevrilir. İnsan sevinəndə də şirniyyat axtarır, kədərlənəndə də. Beləcə, dad təkcə dad olmur - hisslərin idarəetmə vasitəsinə çevrilir.

Ən maraqlısı budur ki, şirniyyat bəzən insanı qısa müddətlik “xoşbəxt” edir. Şəkərin yaratdığı ani enerji və rahatlıq hissi beynə bir mesaj göndərir: “yenə istəyirəm.” Amma bu xoşbəxtlik çox qısa ömürlüdür. Bir neçə dəqiqə sonra yenidən yorğunluq, günahkarlıq və bəzən də özünə qəzəb hissi gəlir. İnsan öz-özünə sual verir: “Mən niyə dayana bilmirəm?”

Bu asılılıq təkcə fiziki deyil, daha çox emosional boşluqlarla bağlı olur. Bəzən insanın içində doldura bilmədiyi bir yorğunluq, bir tənhalıq olur. Şirniyyat isə o boşluğu müvəqqəti də olsa örtür kimi görünür. Amma əslində heç nəyi həll etmir -sadəcə ertələyir.

Şirniyyat aludəçisi olmaq zəiflik deyil. Bu, bədənin və zehnin siqnaldır. Bəzən yuxusuzluğun, bəzən stressin, bəzən də balanssız həyat tərzinin nəticəsidir. İnsan bunu qəbul etməyə başlayanda artıq dəyişiklik də başlayır. Çünki problemə ad qoymaq, onunla mübarizənin ilk addımıdır.

Əsl çıxış yolu qadağalarda deyil, balansdadır. Özünü tamamilə məhrum etmək yox, şüurlu seçim etməkdir. Bir parça şokoladı günah kimi yox, nəzarətli zövq kimi qəbul etməkdir. Ən əsası isə, şirniyyatın doldurduğu emosional boşluğu başqa sağlam yollarla - diqqət, istirahət, idman, real ünsiyyətlə doldurmağı öyrənməkdir.

Çünki insanın həqiqi “şirinliyi” tortlarda, konfetlərdə deyil, daxili tarazlıqda gizlidir. Və o tarazlıq tapıldıqda, şirniyyat artıq bir asılılıq deyil, sadəcə həyatın kiçik bir dadı olaraq qalır.

Müəllif: Günay Hacıyeva

Bütün xəbərlər Facebook səhifəmizdə