Son illərdə Azərbaycanda ərzaq qiymətlərinin artımı əhalinin sosial rifahına birbaşa təsir edən əsas iqtisadi məsələlərdən birinə çevrilib. Ərzaq inflyasiyası ailə büdcəsinin böyük hissəsini təşkil etdiyi üçün qiymət artımı xüsusilə aşağı və orta gəlirli təbəqəyə daha ciddi təsir göstərir.
Qiymət artımının əsas səbəblərindən biri yerli istehsalın kifayət qədər güclü olmaması və bir sıra əsas məhsullar üzrə idxal asılılığının yüksək qalmasıdır. Bu araşdırmada problemin struktur səbəbləri təhlil edilir və Türkiyənin aqrar subsidiyalar siyasəti ilə müqayisə aparılaraq daha effektiv mexanizmlər müəyyənləşdirilir.
SİA mövzu ilə bağlı araşdırma edib.
Azərbaycanda ərzaq qiymətlərinin artım dinamikası
Son illərdə əsas ərzaq məhsulları – un, çörək, ət, süd məhsulları, bitki yağı və bəzi tərəvəzlər üzrə qiymətlərdə davamlı artım müşahidə olunur. Qlobal bazarda baş verən dəyişikliklər, logistika xərclərinin artması və valyuta riskləri daxili bazara da təsir göstərir.
İdxal asılılığının təsiri
Azərbaycan bəzi əsas məhsullar üzrə tam özünü təmin edə bilmir:
1. buğda və yem məhsullarının bir hissəsi idxal olunur
2. ət və süd məhsullarında idxal payı mövcuddur
3. bitki yağı və şəkər xammalı əsasən xaricdən alınır
Bu vəziyyətdə dünya bazarında qiymət artımı baş verdikdə daxili bazarda da dərhal bahalaşma müşahidə olunur. Yəni idxal asılılığı qiymət sabitliyini zəiflədir və bazarı xarici şoklara açıq edir.
Yerli istehsalın məhdudluqları
Qiymət artımının daxili səbəbləri də mövcuddur:
1. Kiçik və pərakəndə təsərrüfat strukturu – iri fermer təsərrüfatlarının payı azdır.
2. Texnologiya və məhsuldarlıq səviyyəsinin aşağı olması.
3. Suvarma və logistika problemləri.
4. Saxlama və soyuducu infrastrukturun çatışmazlığı.
Bu amillər məhsul itkisini artırır və maya dəyərini yüksəldir ki, bu da son qiymətə təsir edir.
Türkiyənin aqrar subsidiyalar siyasəti
Türkiyə uzun illərdir aqrar sahədə sistemli subsidiyalaşdırma modeli tətbiq edir. Bu model aşağıdakı mexanizmləri əhatə edir:
1. yanacaq və gübrə subsidiyaları
2. birbaşa məhsul dəstəyi ödənişləri
3. aşağı faizli kənd təsərrüfatı kreditləri
4. dövlət tərəfindən məhsul alış zəmanətləri
5. texniki təlim və aqrar məsləhət xidmətləri
Bu mexanizmlər fermerin xərclərini azaldır və istehsal riskini minimuma endirir. Nəticədə daxili istehsal artır və idxal asılılığı nisbətən azalır.
Müqayisə: hansı mexanizm daha effektivdir?
Azərbaycan modeli
- subsidiyalar mövcuddur, lakin hədəflilik zəifdir
- kredit mexanizmləri məhdud əhatəlidir
- istehsal zəncirində struktur problemlər qalır
- idxal şoklarına qarşı dayanıqlıq aşağıdır
Türkiyə modeli
- subsidiya birbaşa xərclərə yönəlir
- kredit və risk paylaşımı mexanizmi güclüdür
- fermerlər üçün institusional dəstək sistemi mövcuddur
- daxili bazar daha stabil qorunur
Müqayisə göstərir ki, strukturlaşdırılmış və hədəfli subsidiya sistemi daha effektiv nəticə verir. Sadəcə maliyyə dəstəyi deyil, həm də texniki və institusional mexanizmlər vacib rol oynayır.
Daha effektiv model necə ola bilər?
Azərbaycan üçün aşağıdakı mexanizmlər daha effektiv hesab edilə bilər:
- Xərclərə əsaslanan hədəfli subsidiyalar.
- Uzunmüddətli və aşağı faizli aqrar kreditlər.
- Dövlət alış zəmanət mexanizminin genişləndirilməsi.
- Logistika və soyuducu anbar infrastrukturunun inkişafı.
- Fermerlərin kooperativləşməsinin təşviqi.
Bu tədbirlər yerli istehsalı gücləndirərək idxal asılılığını azalda və ərzaq qiymətlərində sabitliyə töhfə verə bilər.
Nəticədə...
Azərbaycanda ərzaq qiymətlərinin artımı yerli istehsalın məhdudluğu və idxal asılılığı ilə birbaşa əlaqəlidir. Qlobal bazar şokları daxili bazara sürətlə ötürülür və qiymət sabitliyi pozulur.
Türkiyənin aqrar subsidiyalar siyasəti isə daha sistemli və hədəfli yanaşma təqdim edir. Müqayisə göstərir ki, istehsalın artırılmasına yönəlmiş struktur subsidiyalar və kredit mexanizmləri daha dayanıqlı nəticə verir.
Uzunmüddətli perspektivdə qiymət sabitliyi üçün əsas yol yerli istehsalın gücləndirilməsi və idxal asılılığının mərhələli şəkildə azaldılmasıdır.
Bütün xəbərlər Facebook səhifəmizdə
USD
EUR
GBP
RUB