Qapılar açıqdır, insanlar bağlı - KÖŞƏ

Qapılar açıqdır, insanlar bağlı - KÖŞƏ

Bir vaxtlar qapılar döyülmədən açılırdı. Qonşu şəkər istəməyə gəlirdi, uşaqlar həyətlərdə birlikdə oynayırdı, axşamlar eyvanlardan edilən söhbətlər məhəllənin səsinə çevrilirdi. İnsanlar bir-birinin həyatından xəbərdar idi, amma bir-birinin şəxsi həyatına müdaxilə etmirdi.

İndi isə mənzillərin qapıları daha möhkəmdir, təhlükəsizlik kameraları daha çoxdur, domofonlar daha müasirdir. Amma bütün bunlarla yanaşı, insanlar da sanki öz daxilinə çəkilib.

Eyni binada illərlə yaşayan qonşular bir-birinin adını bilmir. Liftə minən insanlar gözlərini telefondan ayırmadan mərtəbələrinə çatır. Kimsə xəstələnəndə, tənha qalanda və ya köməyə ehtiyac duyanda bunu çox vaxt yalnız yaxınları bilir.

Müasir həyat insanı təhlükələrdən qorumağa çalışdı. Amma görünür, bu qorunma hissi bizi bir-birimizdən də uzaqlaşdırdı.

Ən qəribəsi isə odur ki, bu uzaqlıq fiziki deyil. Biz heç vaxt indiki qədər bir-birimizə yaxın yaşamamışıq. Bir binada yüzlərlə insan yaşayır, eyni küçədən minlərlə insan keçir. Amma yaxınlıq məsafə ilə ölçülmür.

Şəhərlər böyüdükcə insanlar kiçik dairələrə çəkildi. "Mənə aid deyil", "Mənim problemim deyil", "Kimsə kömək edər" düşüncəsi gündəlik həyatın bir hissəsinə çevrildi. Bu düşüncə isə cəmiyyəti görünmədən dəyişməyə başladı.

Halbuki güclü cəmiyyət yalnız iqtisadi göstəricilərlə formalaşmır. O, insanların bir-birinə güvəndiyi, salam verməyi unutmadığı, çətin gündə qapı döyməkdən çəkinmədiyi yerdə yaranır.

Texnologiya bizə uzaqdakı insanlarla saniyələr içində danışmaq imkanı verdi. Amma bəzən yan mənzildə yaşayan qonşumuzun necə olduğunu bilmirik. Dünyanı ovucumuzun içinə sığdırdıq, amma yaşadığımız binanı tanıya bilmədik.

Bəlkə də cəmiyyətin ən böyük problemi iqtisadi çətinliklərdən əvvəl münasibətlərdə yaranan soyuqluqdur. Çünki insanların bir-birindən uzaqlaşdığı yerdə etibar da zəifləyir, həmrəylik də.

Qapıları açmaq üçün açar kifayətdir. İnsanları bir-birinə yaxınlaşdırmaq üçün isə açardan daha dəyərli bir şey lazımdır – diqqət, hörmət və qayğı.

Çünki möhkəm qapılar təhlükəsizlik yarada bilər. Amma güclü cəmiyyəti yalnız bir-birinə açıq olan insanlar yarada bilər.

Müəllif: Günel Fərzəliyeva

Bütün xəbərlər Facebook səhifəmizdə