QARABAĞ GÜNDƏLİYİ

7 May 2016 11:15 (UTC+04:00)

AZƏRİLƏR OCAĞIDI QARABAĞ

Baharı cənnətdən bir nişanədi,

Sərvəti qızıldı, parlaq guşədi.

Tükənməz o dağlar Kəlbəcərdədi,

Gələcəyin qəlbindədi Qarabağ.

Ölməz bir əsərdi, sınmaz bir qələm,

Şerin, qəzəlin sözü Qarabağ.

Cabbar muğamında, tarın telində,

Xanın şikəstəsindədi Qarabağ.

Hər kim bu dünyada Azəridisə,

Canındadı, qanındadı Qarabağ.

Anaların dediyi laylasında,

Nəfəsində, səsindədi Qarabağ.

Hər çiçəyin ləçəyində, kökündə,

Vətənimin ünündədi Qarabağ.

Yaşasam da bu dünyada, bu eldə,

Gözlərimin önündədi Qarabağ.

Ağbirçəklər, ağsaqqallar, müdriklər,

Uluların qucağıdı Qarabağ.

Tarixi var, soyadı var, kökü var,

Azərilər ocağıdı Qarabağ.

ŞUŞA KİMƏ QALIBDI

Şuşa uluların məslək zirvəsi,

Şəhidlərin Vətən deyən son səsi!

Qanlı fəryad sədasından əbədi,

Qəlbimizdə əks-səda qalıbdı.

Xan Bağımız, yurdumuz, torpağımız,

Yenə axır damarlarda qanımız.

Fəda olur cismimizdə canımız,

Xarıgülü sola-sola qalıbdı.

Şikəstənin ünü yoxdu, talanıb,

Can avazı könlümüzdə bulanıb.

Küsübdü nəğməsi, küsübdü səsi,

Sarı bülbül, susa-susa qalıbdı.

Yana-yana yazar şair elindən,

Cana gələr qələmlə söz dilindən.

Qılınc düşüb igidlərin əlindən,

Çənlibellər Koroğlusuz qalıbdı.

Səmalarda qaraldı ağ buludlar,

Yağış deyil göydən yağan o sular.

Dağlar qızı Natəvanın yurduna

Baxa-baxa ruhu ağlar qalıbdı.

İgid millət! Mənəm deyir, ər deyir,

Hər döşünə döyən mənəm nər deyir.

Gör Şuşada meyvələri kim yeyir?

Yaxşı armud çaqqallara qalıbdı.

Qarabağda memarlığın obası,

Mehdilərin alınmaz dağ-qalası.

Sultan Bağı, qartalların yuvası

Leş axtaran qarğalara qalıbdı.

Üzeyirin aləmindən min əsər,

Qaçaq Nəbi Həcərilə sövdəgər.

Zamana bax, meydan tutub gicbəsər,

Xan-Sarayı dığalara qalıbdı.

Uzunqulaq neynəyirdi örkəni,

Adı qonaq tutdu bütün ölkəni.

İndi deyir Xanım kimi gör məni,

Şuşa tacı Hayqanuşa qalıbdı!

ANA FƏRYADI

Şəhid anasının dilindən.

Aman göynər sinəm, sızlar ürəyim,

Odlana-odlana yanar ürəyim,

Bəxtin bəlasını kimə söyləyim,

Taleyim kədərli ağlar qalmışam!

Zalım Fələk çəkdi çərxi tərsinə,

Zülm yazdı qismətimdə üzümə,

Hanı dedim, mil çəkdirdi gözümə,

Bala deyib, indi ağlar qalmışam.

Ömrüm üçün, günüm üçün olanım,

Mənə məndən bir təsəlli olanım.

Şəhid olub, gözlərimdə qalanım,

Bala deyib, indi ağlar qalmışam.

Xəzan ixtiyarı aldı əlimdən,

Əsdirdi sinəmdə qanlı küləyi,

Soldu həyatımın şəfqət çiçəyi,

Aman deyib, indi ağlar qalmışam.

İntizarla göz yaşlarım əbədi,

Nakam gedən balam dövran sürmədi,

Arzu-istəklərim, son ümidlərim

Daşa dəyib, indi ağlar qalmışam.

Kim anlayar anaların həsrətin,

Fəryadları zilə çəkər qəm səsin,

Bala dərdi sındırar sərv qamətin,

Qara geyib, indi ağlar qalmışam!

ŞƏHİDİN ALLAHDAN SON İSTƏYİ

Ağlamayın, bu yaralar mənimdi,

Görmək istəyirəm son dəfə üzün,

Həsrətli gözləri yollarda qalan

Əlacsız Anama çatdırın məni!

Solma gözlərimdə, Günəşim, solma,

Gündüzüm, qal bir az, hələ qaralma.

Sinəmdə döyünən ürəyim, susma,

Əlacsız Anama çatdırın məni!

Çəkil, duman, çəkil, tutma gözümü,

Bizi Yaradana deyim sözümü,

Son dəfə o yazıq görsün üzümü,

Əlacsız Anama çatdırın məni!

Arzu, istəyimdi mənim son ahım,

Getmə, bir an dayan sən, ruh karvanım!

Axı rəhimlisən, mənim Allahım,

Əlacsız Anama çatdırın məni!

BALAM GƏLMƏDİ

Söndü taleyimin, söndü Günəşi,

Susdu ürəyimin odu-atəşi.

Dünya gözlərimdə döndü zülmətə,

Gözlədim-gözlədim balam gəlmədi!

Göynədikcə sinəm qurudu dilim,

Sıxıldım-sıxıldım, əyildi belim,

Amanım, zamanım, mədarım! Neynim,

Səslədim, səslədim, balam gəlmədi!

Döyünür, az qala çıxa ürəyim,

Gümanım sənədir, səndən diləyim.

Yaradan, kömək ol, olum qurbanın,

Yolları izlədim, balam gəlmədi!

Sərvət, şöhrət mənim nəyimə gərək,

İndi göz yaşımdı mənimçün çörək.

Od vurdu, yandırdı, yurdumu fələk,

Ağladım, sızladım, balam gəlmədi!

Analar dəryadı, analar dağdı,

Gözünün önündə Şəhid olsa da,

Ananın qəlbində balası sağdı,

Odur ki, deyirlər balam gəlmədi!

Bəli, hərdən xəyal qonağım olar,

Qəlbim piyalətək dolar, boşalar.

Analar ah çəksə, dünya qocalar,

Hələ soruşurlar balam gəlmədi?!

HANI DEYİB CƏNAZƏMİ, AĞLAMA

Vəsiyyətim budur sənə, can ana,

Yana-yana göz yaşların axmasın.

Mən necə qıymazdım Bətənçün cana,

Hanı deyib cənazəmi ağlama.

Ağlamamaq yandıracaq düşməni,

O cürətin qandıracaq düşməni,

Dəyanətin sındıracaq düşməni,

Hanı deyib cənazəmi ağlama.

Mənə sən vermisən qanı, qeyrəti,

Mənə sən vermisən canı, qüvvəti.

Yaraşmaz bizlərə məğrur qaməti,

Hanı deyib cənazəmi ağlama.

Kimlər çatar, kimlər çatmaz bu ada.

Torpağın payıdı hamı dünyada.

Ağlamaz anası igid övlada,

Hanı deyib cənazəmi ağlama.

Aman istəmədim mən düşmənimdən,

Vursun sinəmdəki mərd ürəyimdən.

Yara almamışam mən kürəyimdən,

Hanı deyib cənazəmi ağlama.

Mən mərd oldum, mərd vuruşdum meydanda,

Vətənimə sadiq oldum hər anda.

Qürbət məni məzara tapşıranda,

Hanı deyib cənazəmi ağlama.

Allahımdam mən dilədim rəhməti,

İstədim ki, gedim görəm cənnəti,

Nə olsun, cəsədim seçdi qürbəti,

Hanı deyib cənazəmi ağlama.

Mələklər duracaq məzarım üstə,

Güllər qoxuyacaq məzarım üstə.

Bülbül oxuyacaq məzarım üstə,

Ana, məni, ana, məni ağlama,

Hanı deyib məzarımı ağlama!

ŞƏHİDİN VƏSİYYƏTİ

Bu son nəfəsimdi! Son nəfəsimdə

Son sözüm, son arzum olacaq mənim.

Sizi and verirəm böyük Allaha,

Bu sirrim sizinlə qalacaq mənim.

Bir bulud görürəm Günəşdən parlaq,

Ruhum dərgahıdı bu parlaq ancaq.

Həsrətlim ağlasın baxıb doyunca,

Gizli ağlasın ki, anam görməsin!

Tabutu açmayın dəfn edəndə,

Saralmış yanaqlı solmuş üzümü,

Əbədiyyət dünyasına zillənib,

Yumulmuş gözümü anam görməsin!

Axı söz vermişdim, ağlama deyib,

Yenə də qayıdıb sağ gələcəyəm.

Birbaşa məzara aparın məni,

Cansız cənazəmi Anam görməsin!

Məni sağ görübdü sonuncu dəfə,

Bağrıma basıbdı sonuncu dəfə.

O gözəl anları xatirə qalsın,

Qanlı cəsədimi anam görməsin!

Sinəmdə yurd salan ölüm yarası,

Baxanda anamın qəlbinə köçər!

Dərdin zülümünə o dözə bilməz,

Sinəmin yarasın anam görməsin!

Mən Vətən eşqinə fəda oluram,

Sükut laylasında yatırın məni.

Şəhid karvanına çatdırın məni,

Karvanım gedəndə anam görməsin!

YARALI ƏSGƏR

Vətənin uğrunda canından keçən,

Atadan-anadan, bacı-qardaşdan.

Dostundan, yarından aralı əsgər,

Uzanıb səngərdə yaralı əsgər.

Tor görür gözləri axdıqca qanı,

Ağrıdır yarası baxdıqca onu.

Silahı özündən aralı əsgər,

Əl atır götürsün yaralı əsgər.

Hələ eşitdikcə güllə səsləri,

Vətən qeyrətilə əsir əlləri,

Əsgər yoldaşlardan aralı əsgər,

Güllədən sinəsi yaralı əsgər.

Düşmən güllələri onu qorxutmur,

Qaldırır başını qaməti tutmur.

İndi güllələrdən aralı əsgər,

Sürünür su üçün yaralı əsgər.

Axır son damcı qan, yumulur gözü,

Titrəyir ürəyi, ağarır üzü,

Mən Vətən uğrunda! Oldu son sözü.

Dəyişdi dünyasın yaralı əsgər!

VƏTƏN EŞQİNƏ

Şəhidlərin dilindən

Cismimdi qürbətdə, ruhum Vətəndə,

Tabutum qoynuna alanmaz məni.

Azəri torpağın azad görməsəm,

Məzar girdabına salanmaz məni.

Vətən həm bu dünyam, həm o dünyamdı,

Keçmiş-gələcəyi unutmaz məni.

Vətənə dediyim qurban canımdı,

Həsrəti, kədəri qorxutmaz məni.

Yalançı şöhrətə yad olmuşam mən,

Vətənin eşqinə ad almışam mən.

Allah dərgahında ucalmışam mən,

Müxənnət nifrəti alçaltmaz məni.

İndi öz yurdumun səmasındayam,

Babək, Cavanşirin dünyasındayam,

Məsləkdaşlarımın sırasındayam,

Yaddaşlar xəzanla saraltmaz məni.

Vətən eşqi! Taleyimlə barışdım,

Arzuma, həm istəyimə qovuşdum,

Əbədiyyət üfüqündə alışdım,

Həqiqət Günəşim var, batmaz mənim.

XOCALI FACİƏSİNDƏN

Nə ağlarsan, ana, daha ağlama!

Göy üzünü tutdu bulud od yağan,

Qara duman, qara yağış, qara qan.

Öz odunda yanır, talanır insan,

Göz yaşların nəyə gərək, ağlama!

Nə ağlarsan, ana, daha ağlama!

Surətdi bu, necə olur qiyamət,

Kim çəkəcək dərdimizi, nəhayət?

Dünya bizdən bizə edir şikayət,

Göz yaşların belə kövrək, ağlama!

Nə ağlarsan, ana, daha ağlama!

Tərəqqidən tənəzzülə yox əsər,

Mübtəladan son mənzildi müxtəsər,

Dağa dönmüş sinə dağı dağ çəkər,

Göz yaşların dağlar ürək, ağlama!

Nə ağlarsan, ana, daha ağlama!

Gözüm baxar, ruhum donar canımda,

Bu dəhşətlər heyrət saxlar qanımda,

Yetər bəsdi! Sən ağladın yanımda,

Göz yaşların etməz kömək, ağlama!

Nə ağlarsan, ana, daha ağlama!

Tarix yazdı yaddaşlara bu anı,

Fəryadlara səda verən bəs hanı?

Kim yaradıb, özü yazıb fərmanı,

Tərk-cahana gülür fələk, ağlama,

Nə ağlarsan, ana, daha ağlama!

Bu gün yas libasın geydi Xocalı,

Neçə-neçə sinə qaldı yaralı,

Əzəldən yaranıb dünya ah-nalı,

Gəl, bu dərdə biz də dözək, ağlama!

Nə ağlarsan, ana, daha ağlama!

ŞƏHİDİN SON SÖZÜ

Yaxın gəlin mənə əziz qardaşlar,

Son sözümü sizə deyib gedirəm.

Ömrümü fəth edib xoş arzularla,

Azadlıq donunu geyib gedirəm!

Vuruşdum düşmənlə ər meydanında,

Yaranı sinəmdən alıb gedirəm.

Azəri yurdumu canımdan əziz

Sanmışam, oduna yanıb gedirəm!

Vətən anamızdır, torpaq yadigar,

Mərdliyin toxumun səpib gedirəm.

Bu deyil ayrılıq, qovuşuram mən,

Qucaqlayıb onu öpüb gedirəm!

Vətənin uğrunda verdiyim canı,

Vətənin qurbanı bilib gedirəm,

Mələklər cənnətə aparır məni,

Müqəddəs varlığı sevib gedirəm!

İndi son laylamı mən eşidirəm,

Bilin, son arzuma çatıb gedirəm,

Vətən ruhlarına dediyi layla,

Şəhid beşiyində yatıb gedirəm"

ŞƏHİD BALAM, QAYIT, GƏL

Görən gözlərimin nuru səndədi,

Ömrümün bu günü, sabahı sənsən.

Mənim qismətimin varı səndədi,

Ümid çırağımsan, balam, qayıt, gəl!

Gedirsən cismimin ruhu səndədi,

Bəxtimin bir bağı, baharı sənsən,

Xoşumun kamanı, tarı səndədi,

Yanan ocağımsan, balam, qayıt, gəl!

Yaşamaq həvəsim, əhdim səndədi,

Həyatımım sevinc, mənası sənsən.

Varlığın xoş günü, bəxtim səndədi,

Axan bulağımsan, balam, qayıt, gəl.

Gözüm yaşlı qalar, taqətim olmaz,

Solar, rəngim solar, taqətim qalmaz,

Özümün özümə hörmətim olmaz,

Sən qol-budağımsan, balam, qayıt, gəl.

İndi hardasan sən, bilə bilmirəm,

Daha ağlayıram, gülə bilmirəm,

Son dəfə görməsəm, ölə bilmirəm,

Çünki sorağımsan, balam, qayıt, gəl.

Şəhid balam, aman balam, can balam,

Vətən üçün can verdi qurban balam,

Yuxuma gəl, gözümdə dayan, balam,

Səbr fərağımsan, balam, qayıt, gəl!