Payızın dilində şeir yazıram,
İçimdə, çölümdə payız nəğməsi.
Yarpaq qırğınıdır, məşhər başlayıb
Yoxdu ağacların ağlayan kəsi.
Axtardım əlini tutam payızın,
Ruhunu oxşayam, dərdini böləm.
Yağışa qarışam kimsə görməyə
Ya da durnalara qoşulam gedəm.
Getsəm nə dəyişər, qalsam, nə bilim
Zamanla köçəni saxlamaq olmur.
Ölümün bildiyim xəstə anamtək
Payız elə kövrək ayrılmaq olmur.
Bu payız fərqlimi, ruhum qəribmi,
Ya qismət bahara yetər arzular.
Tumurcuq diləklər Tanrı töhfəsi
Biraz təpər versək bitər sevdalar.
Çinar öz yarasın sarısa belə,
Yarpaq balaları qoruya bilmir.
İlahi, qarşıdan hələ qış gəlir
Gecikən sevgi tək bu bəyaz çiçək,
Tufanı tanımır, çovğunu bilmir.
Ağacam, bu payız dağ sinəsində
Məni görməyiniz, duymanız çətin.
Ruhumu dumana, yağışa bükün
Badam ağacının çiçəkləriylə
Bahar qayıdanda bəlkə göyərdim.
Sona Vəliyeva