Sinqapur hökumətinin bəzi meşəlik ərazilərin yaşayış binalarının tikintisi üçün təmizlənməsi planı ölkədə nadir hallarda müşahidə olunan ictimai etirazlara səbəb olub. Sakinlər hökumətdən təbiət ərazilərinin qorunmasını və şəhərsalma qərarlarının daha şəffaf qəbul edilməsini tələb edirlər.
SİA-nın xarici mətbuata istinadən verdiyi xəbərə görə, söhbət əsasən Maju və Gillman meşələrindən gedir. Sinqapurun Mənzil və İnkişaf Şurası Maju meşəsinin 23 hektar ərazisinin təxminən 15 hektarının yaşayış binalarının tikintisi üçün təmizlənməsini planlaşdırır. Gillman meşəsində isə ən azı 10 hektar ərazinin tikinti məqsədilə istifadə olunması nəzərdə tutulur.
Bu qərar ölkədə ciddi ictimai narazılıq yaradıb. Sakinlər və ekoloji fəallar bildirirlər ki, sözügedən ərazilər müxtəlif heyvan və quş növləri üçün mühüm yaşayış məkanıdır. Ekoloji qiymətləndirmələrə görə, Gillman meşəsində 178, Maju meşəsində isə 113 heyvan növü qeydə alınıb. Onların arasında nəsli kəsilmək təhlükəsi ilə üzləşən quş və Sunda pangolini kimi nadir canlılar da var.
Layihələrə qarşı keçirilən petisiyalara artıq 60 mindən çox imza toplanıb. Avqustun 16-da isə Sinqapurun Speakers’ Corner meydanında 2 mindən çox insanın iştirak etdiyi etiraz aksiyası keçirilib. Bu məkan ölkədə vətəndaşların icazəsiz şəkildə toplaşaraq ictimai məsələlər barədə çıxış edə bildiyi yeganə ərazi kimi tanınır.
Ekoloji fəallar hesab edirlər ki, mənzil ehtiyacını qarşılamaqla təbiətin qorunmasını bir-birinə zidd məqsədlər kimi təqdim etmək düzgün deyil. Onların fikrincə, şəhərin inkişafı yaşıl ərazilərin hesabına aparılmamalıdır.
Hökumət isə əhalinin mənzilə olan tələbatının yüksək olduğunu və Sinqapurun ərazi baxımından məhdud ölkə olduğunu bildirir. Rəsmi məlumatlara görə, ictimai mənzil layihələrinə tələbat təklifdən dəfələrlə çoxdur. Bununla yanaşı, hökumət ilkin plandan daha çox yaşıllıq sahəsinin qorunacağını açıqlayıb. Bu isə tikilə biləcək mənzillərin sayının azalması ilə nəticələnə bilər.
Məsələ Sinqapurda daha geniş bir müzakirəyə də səbəb olub: şəhərin inkişafı ilə təbiətin qorunması arasında balans necə təmin edilməlidir? Ölkənin özünü uzun illərdir “bağ şəhəri” kimi təqdim etməsi fonunda bu sual cəmiyyətdə xüsusi rezonans doğurur.