İnsanlardan soruşanda ki, "Ən dəyərli sərvət nədir?", çoxu pul, ev, maşın və ya vəzifə cavabı verir. Amma qəribə bir həqiqət var: bunların hamısını itirib yenidən qazanmaq mümkündür. Elə bir sərvət var ki, onu itirdikdən sonra geri qaytarmaq mümkün deyil.
O sərvətin adı etibardır.
Etibar nə mağazada satılır, nə də pulla alınır. O, illərlə qurulur, bəzən isə bir cümlə, bir yalan və ya bir xəyanətlə bir anda dağılır.
İnsanlar çox vaxt uğur qazanmağın yollarından danışırlar. Daha çox işləmək, daha çox qazanmaq, daha çox tanınmaq... Amma az adam etibar qazanmağın nə qədər çətin olduğunu düşünür.
Hər gün həyatımızda bunun nümunələrini görürük. Bəzi insanlar yüksək vəzifəyə sahib olur, amma onlara heç kim inanmır. Digərləri isə böyük imkanlara malik olmasalar da, bir sözləri kifayət edir ki, hamı onlara güvənsin. Fərq nədir? Cavab sadədir: etibar.
Etibar təkcə böyük hadisələrdə deyil, kiçik davranışlarda yaranır. Verdiyin sözə əməl etmək, vaxtında gəlmək, səhv edəndə üzr istəməyi bacarmaq, başqasının sirrini qorumaq... Bunlar kiçik görünən, amma insanın xarakterini formalaşdıran xüsusiyyətlərdir.
Müasir dövrdə insanlar öz imiclərini yaratmağa çox vaxt ayırırlar. Gözəl şəkillər, uğurlu paylaşımlar, diqqət çəkən həyat tərzi... Amma bütün bunlar etibarın yerini vermir. Çünki insanı tanıdan görünüşü deyil, davranışıdır.
Hətta biznesdə də ən böyük kapital pul deyil, etibardır. Müştəri bir dəfə aldadılanda geri qayıtmır. Dostluqda da belədir. Ailədə də. Cəmiyyətdə də.
Bəlkə də buna görə deyirlər ki, insanın ən böyük vizit kartı onun adıdır. O ad eşidiləndə insanların ağlına ilk gələn fikir illərlə formalaşır.
Pul itirilər, yenidən qazanılar. Vəzifə dəyişər. Şöhrət unudular. Amma itirilmiş etibarı geri qaytarmaq bəzən bir ömür də kifayət etmir.
Ona görə də həyatın ən böyük sərmayəsini bank hesabında yox, insanların qəlbində toplamaq lazımdır. Çünki insan haqqında deyilən ən qiymətli cümlə "Ona güvənmək olar" sözüdür.