...Romantik partnyor seçmək beynin istənilən digər qərarda rəhbərlik etdiyi eyni hesablama prinsipləri ilə idarə olunur. Bundan əlavə, bir müstəsna cəlbedici xüsusiyyət bir neçə orta dərəcədə cəlbedici xüsusiyyəti qeyri-mütənasib şəkildə üstələyə bilər.
SİA xəbər verir ki, bu, Vilminqtondakı Şimali Karolina Universitetindən Deyl Koenin rəhbərlik etdiyi tədqiqatçılar qrupu tərəfindən əldə edilən nəticədir.
Tədqiqat Kognitiv Elm jurnalında dərc edilib.
Alimlər "Psixoloji Dəyər Nəzəriyyəsi"ni - potensial partnyorun qiymətləndirilməsinin beynin saysız-hesabsız digər qərarlarda istifadə etdiyi eyni mexanizmdən istifadə etməsi fikrini sınaqdan keçirdilər: məhsul seçmək, risklərin qiymətləndirilməsi və maliyyə mühakimələri...
İki təcrübə aparılıb.
Birincisində iştirakçılar tək bir xüsusiyyətlə təsvir edilən hipotetik partnyorları qiymətləndirdilər - bu, onlara hər bir xüsusiyyət üçün "dəyər şkalası"nı kalibrləməyə imkan verdi.
İkincisində iştirakçılar eyni vaxtda bir neçə xüsusiyyətə malik partnyorları müqayisə etdilər. Təkcə onların seçimləri qeydə alınmadı, həm də onların reaksiya müddəti - idrak səyinin göstəricisi qeyd edildi.
Model iştirakçıların davranışlarını həm seçimlərdə, həm də reaksiya müddətlərindəki dəyişkənliyin 85 faizdən çoxunu izah edən dəqiqliklə proqnozlaşdırdı.
Bu, romantik qərarların eyni universal dəyər qiymətləndirmə mexanizmi ilə işləndiyini göstərir.
Məlum olur ki, insanlar sadəcə cəlbedici və cəlbedici olmayan xüsusiyyətləri bir yerə toplamırlar.
Əvəzində, onlar "qərəzli orta" alqoritmindən istifadə edirlər: ən cəlbedici xüsusiyyət qeyri-mütənasib dərəcədə böyük çəki alır.
Beləliklə, bir danılmaz üstünlük bir neçə orta keyfiyyəti "kölgəyə" sala bilər.
Müəlliflər qeyd edirlər ki, real həyatda romantik seçimlər daha mürəkkəbdir: kimya, kontekst və emosiya laboratoriya profilinə uyğun gəlmir.
Bununla belə, əsas hesablama mexanizmini anlamaq ilk təəssüratların niyə bu qədər davamlı olduğunu izah etməyə kömək edir.
Nazlı Almuradova