Bəzən insan həyatına yeni daxil olan bir insanı illərdir axtardığını düşünür. İlk söhbətlər, ilk tanışlıq, ilk təəssüratlar insanda yaxınlıq hissi yaradır. Elə bilirsən ki, qarşındakı insan səni anlayır, səni eşidir və həyatında xüsusi yer tutacaq. Lakin zaman keçdikcə bir vaxtlar saatlarla danışan, bir-birinin halını soruşmadan rahatlıq tapmayan insanlar arasında görünməz məsafələr yaranmağa başlayır. Bir gün fərqinə varırsan ki, əvvəllər hər gün danışdığın insan artıq həyatında əvvəlki yeri tutmur.
İnsanların bir-birini tanıdıqdan sonra uzaqlaşmasının ən böyük səbəblərindən biri gözləntilərlə reallığın toqquşmasıdır. Tanışlığın ilk mərhələsində hər kəs özünün ən yaxşı tərəflərini göstərməyə çalışır. Qarşı tərəfin çatışmazlıqları görünmür, ya da görünsə belə əhəmiyyət verilmir. İnsan sevdiyi və ya yaxınlıq hiss etdiyi şəxsi çox vaxt öz arzularındakı obrazla tamamlayır. Ancaq zaman keçdikcə maskalar düşür, insanlar öz həqiqi xarakterlərini ortaya qoyurlar. Məhz həmin anda münasibətin nə qədər möhkəm təməl üzərində qurulduğu bəlli olur.
Bəzən uzaqlaşmanın səbəbi nə xəyanət olur, nə də böyük bir mübahisə. Sadəcə insanlar dəyişirlər. Dünən eyni mövzulara gülən, eyni arzuları bölüşən insanlar bu gün fərqli həyat yollarında addımlayırlar. Həyat təcrübəsi, yaşanan hadisələr, yeni məqsədlər və dəyişən prioritetlər insanları fərqli istiqamətlərə aparır. Elə olur ki, bir vaxtlar bir-birinə çox yaxın olan insanlar sonradan ortaq mövzu tapmaqda çətinlik çəkirlər.
Münasibətləri yavaş-yavaş soyudan başqa bir amil isə danışılmayan sözlərdir. Bəzən insanlar incikliyini dilə gətirmir, narahatlığını bölüşmür, qəlbində yığılan hissləri susaraq daşıyır. Hər dəfə deyilə bilməyən bir söz, həll olunmayan bir problem münasibətlər arasına görünməz divarlar hörür. Bir müddət sonra isə insanlar həmin divarın nə vaxt və necə yarandığını belə xatırlamırlar. Sadəcə hiss edirlər ki, əvvəlki yaxınlıq artıq yoxdur.
Müasir həyatın sürətli tempi də münasibətləri sınağa çəkir. İş, məişət qayğıları, maddi problemlər və gündəlik yorğunluq insanların bir-birinə ayırdığı zamanı azaldır. Əslində uzaqlaşmaq istəməyən insanlar belə zamanın axarında bir-birindən aralı düşə bilirlər. Halbuki münasibətlər də bir çiçək kimidir; qayğı göstərilmədikdə, diqqət və sevgi ilə qidalanmadıqda solmağa başlayır.
Amma hər uzaqlaşma faciə deyil. Bəzən həyat insanları bir-birindən ayıraraq onlara vacib həqiqətləri göstərir. Hər insan həyatımıza qalmaq üçün daxil olmur. Bəziləri bizə dərs vermək, bəziləri bizi dəyişdirmək, bəziləri isə sadəcə müəyyən bir yol parçasını bizimlə birlikdə getmək üçün gəlir. Vacib olan münasibətin nə qədər davam etməsi deyil, insana nə öyrətməsidir.
Çünki həqiqi yaxınlıq yalnız tanış olmaqla yaranmır. Həqiqi yaxınlıq zamanın sınağından keçən, çətin günlərdə qorunan, qarşılıqlı hörmət və anlayış üzərində qurulan münasibətlərdə formalaşır. İnsanlar bir-birini tanıdıqca uzaqlaşa da bilərlər, daha da yaxınlaşa da. Hər şey onların bir-birinin gerçək simasını gördükdən sonra belə münasibəti qorumağa nə qədər hazır olmalarından asılıdır.