Son illər sosial şəbəkələrdə tez-tez rast gəlinən “bedrotting” anlayışı artıq sadəcə bir internet trendi deyil, gənclər arasında getdikcə daha çox müşahidə olunan sosial-psixoloji davranış formasına çevrilib. İlk baxışda günün böyük hissəsini yataqda keçirmək, telefonla məşğul olmaq, serial izləmək və ya sadəcə uzanıb qalmaq adi istirahət kimi görünə bilər. Lakin məsələnin görünməyən tərəfi daha düşündürücüdür.
Bu gün bir çox gənc səhər yataqdan qalxmaq üçün motivasiya tapa bilmir. Gələcək qayğıları, işsizlik narahatlığı, təhsil yükü, sosial şəbəkələrin yaratdığı müqayisə hissi və gündəlik həyatın sürətli ritmi onları emosional yorğunluğa sürükləyir. Nəticədə yataq təkcə istirahət yeri deyil, reallıqdan gizlənmək üçün bir sığınacağa çevrilir.
Ən təhlükəli məqam isə odur ki, bu vəziyyət çox vaxt tənbəllik kimi qiymətləndirilir. Halbuki saatlarla yataqda qalmaq bəzən insanın daxili yorğunluğunun, ümidsizliyinin və ya emosional tükənmişliyinin əlaməti ola bilər. Gənc fiziki olaraq hərəkətsiz görünür, amma beynində gələcəklə bağlı narahatlıqlar, uğursuzluq qorxusu və özünü başqaları ilə müqayisə etməyin yaratdığı gərginlik davam edir.
Sosial şəbəkələrdə hər kəsin xoşbəxt, uğurlu və aktiv görünməsi də problemi dərinləşdirir. Gənc öz həyatını başqalarının “ideal” həyatı ilə müqayisə etdikcə özünü daha yorğun və dəyərsiz hiss edə bilir. Beləliklə, yataqdan qalxmaq getdikcə çətinləşir və insan passiv həyat tərzinə alışmağa başlayır.
Mütəxəssislər hesab edirlər ki, bedrotting müasir dövrün gənclər arasında artan emosional yorğunluğunun göstəricilərindən biridir. Bu səbəbdən gəncləri sadəcə qınamaq yox, onları dinləmək, problemlərini anlamaq və dəstək olmaq daha vacibdir. Çünki bəzən saatlarla yataqda uzanan bir gənc sadəcə istirahət etmir – o, daxilində yaşadığı görünməz mübarizə ilə tək qalır.
Gəncliyin ən gözəl illərinin yorğunluq, ümidsizlik və hərəkətsizlik içində keçməməsi üçün ailələrin, təhsil müəssisələrinin və cəmiyyətin bu məsələyə daha həssas yanaşmasına ehtiyac var. Çünki yataqda keçən bir gün sadəcə itirilmiş zaman deyil, bəzən kömək çağırışının səssiz bir formasıdır.