Bu gün 1 İyun – Uşaqların Beynəlxalq Müdafiəsi Günüdür. Bu tarix bizə yalnız uşaqların hüquqlarını, təhlükəsizliyini və rifahını xatırlatmır, həm də bir sual üzərində düşünməyə vadar edir: görəsən, keçmişin uşaqları daha xoşbəxt idi, yoxsa bu gün hər cür imkana sahib olan uşaqlar?
Bir vaxtlar uşaqlıq çox sadə idi. Bahalı oyuncaqlar yox idi, planşetlər, smartfonlar, internet də yox idi. Həyətdə oynanan oyunlar, dostlarla keçirilən saatlar, yay tətilində kəndə getmək, ağaca çıxmaq, velosiped sürmək uşaqların ən böyük sevinc mənbəyi idi. Bir top, bir kukla və ya yeni alınmış bir dəftər belə günlərlə davam edən sevinc yarada bilirdi.
Bu günün uşaqları isə texnologiyanın tam mərkəzində böyüyür. Onların qarşısında minlərlə oyun, yüzlərlə kanal, sonsuz sayda video və məlumat var. Bir çox ailələr övladlarının heç nədən korluq çəkməməsi üçün əllərindən gələni edir. Oyuncaq mağazalarının rəfləri doludur, elektron cihazlar əlçatandır, əyləncə imkanları əvvəlki nəsillərlə müqayisədə qat-qat çoxdur.
Amma qəribə bir paradoks yaranıb. İmkanlar artdıqca uşaqların sevincinin də artdığına dair qəti fikir söyləmək çətindir. Çünki xoşbəxtlik təkcə sahib olduqlarımızla ölçülmür. Bəzən ən böyük çatışmazlıq diqqət, ünsiyyət və birlik hissi olur. Bir çox uşaqların otaqları oyuncaqlarla dolu olsa da, valideynləri ilə keçirdikləri vaxt məhduddur. Virtual dostların sayı çoxalsa da, həqiqi dostluqların sayı azalır.
Keçmişin uşaqları bəlkə də daha az şeyə sahib idi, amma onlar daha çox birlik hissi yaşayırdılar. Həyət oyunları insanları yaxınlaşdırırdı, ailə süfrələri daha uzun olurdu, nənə və babaların danışdığı nağıllar uşaqların yaddaşında iz qoyurdu. Bu gün isə texnologiya insanları bir-birinə bağlamaqla yanaşı, müəyyən mənada bir-birindən uzaqlaşdırmağı da bacarır.
Əlbəttə, keçmişi tam ideal, bu günü isə tam mənfi göstərmək doğru olmaz. Müasir dövrdə uşaqlar daha yaxşı təhsil imkanlarına, daha keyfiyyətli tibbi xidmətlərə və daha geniş inkişaf perspektivlərinə malikdirlər. Lakin uşaqlığın əsas mahiyyəti dəyişməz qalır. Uşaq üçün ən dəyərli hədiyyə bahalı telefon deyil, özünü sevilmiş hiss etməkdir. Ən böyük sərvət isə valideyninin ayırdığı vaxt, dinlədiyi söhbət və paylaşdığı bir gülümsəmədir.
Bu gün Uşaqların Beynəlxalq Müdafiəsi Günündə bəlkə də özümüzə verməli olduğumuz əsas sual budur: uşaqlarımıza daha çox əşya veririk, yoxsa daha çox uşaqlıq?
Çünki illər sonra heç kim aldığı oyuncaqların sayını xatırlamayacaq. Amma hər kəs ona sevgi ilə yanaşan insanları, birlikdə keçirdiyi xoş günləri və özünü xoşbəxt hiss etdiyi uşaqlığını xatırlayacaq.