...1964-cü ildə Nobel Komitəsi Ədəbiyyat üzrə “Nobel” mükafatını Sartra (...fransız ekzistensialist filosofudur – A.B.) vermişdi. Lakin o, ədəbi fiqurun dünyadakı roluna dair fikirlərinə görə imtina etmişdi. Lakin sovetpərəst bir mütəfəkkir olduğu üçün o, növbəti il mükafata layiq görülən Şoloxovu fəal şəkildə müdafiə etməyə başladı. Şoloxovun “Nobel” mükafatını qazanmasının səbəblərindən biri onun konformizmi idi.
SİA-nın əldə etdiyi məlumata görə, bunu Ukraynalı jurnalist, iş adamı, Ukraynanın xalq deputatı Vadim Denisenko “Facebook”da yazır.
İsveç Akademiyası antisovet olmadığını və böyük sovet müəllifini şərəfləndirməyə hazır olduğunu nümayiş etdirməyə çalışdı.
Başqa sözlə, bütün bunları 2026-cı ilə proyeksiya edərək, 1965-ci ilin replikasını görürük: Kann münsiflər heyəti ruslara və böyük rus mədəniyyətinə qarşı olmadığını nümayiş etdirir. Filmin təsvirindən başa düşdüyüm kimi, filmin ən azı qismən Putinə qarşı olması yaxşıdır.
Ən iyrənc olan odur ki, bütün bunlar müharibə zamanı Ukraynanın ən kütləvi atəşə tutulması zamanı baş verib. Andrey Zvyaqintsevin özü açıq şəkildə deməyə qorxurdu: Putin axmaqdır.
O, sadəcə olaraq zorla dediki, “təmas xəttinin hər iki tərəfində milyonlarla insan yalnız bir şey arzulayır: qırğının nəhayət dayanması. Və bu qırğını dayandıra biləcək yeganə şəxs sizsiniz, cənab Rusiya Federasiyasının Prezidenti. Bu qırğına artıq son qoyun. Bütün dünya bunu gözləyir.”
Niyə belədir? Bütün rusların, istisnasız olaraq, Putin haqqında dəhşətli bir kompleksi var.
Onlar onu ən ağıllı və ən hiyləgər hesab edirlər. Və onlar bilinçaltı olaraq ondan qorxurlar.
Rejissorun çıxışının tonu da buna görədir.
Amma qeyd etməliyəm: 2026-cı ildə bu vəziyyət dəyişməyə başlayır.
Putin bütün ruslar üçün problemə çevrilir və onlar bunu anlamağa başlayırlar.
Düzdür, proses çox yavaş gedir.
Amma bu, artıq geri dönməzdir.
Əli Babayev