Biz buna inanırıq və ölkəmizdə çox mühüm və uzunmüddətli bir ənənə formalaşıb: akademik mühitlə dövlət idarəçiliyi arasında sıx əlaqə mövcuddur. Belə ki, akademiklər bir müddət hökumət strukturlarında və ya dövlət qurumlarında çalışır, daha sonra isə yenidən universitetlərə və elmi tədqiqat mühitinə qayıdırlar.
SİA xəbər verir ki, bu sözləri Margarita Greeene Ümumdünya Şəhərsalma Forumunun 13-cü sessiyası (WUF13) çərçivəsində keçirilən "Akademiya və Tədqiqat" adlı dəyirmi masada deyib.
Onun sözlərinə görə, bu dövri hərəkət təkcə karyera modeli deyil, eyni zamanda bilik, təcrübə və praktik idarəetmə bacarıqlarının qarşılıqlı şəkildə ötürülməsinə imkan verən bir düşüncə tərzidir.
Cəmiyyət də bu yanaşmaya müsbət baxır və ümumilikdə belə qəbul edir ki, bu cür akademiklər yalnız nəzəri biliklərlə kifayətlənmirlər, həm də real idarəetmə təcrübəsinə malik olurlar. Ona görə də onlar tədqiqat apararkən və siyasət təklifləri hazırlayarkən daha balanslı və obyektiv yanaşma nümayiş etdirirlər. Bu isə onların qərəzsizliyinə və ictimai maraqları ön planda tutmalarına dair etimadı gücləndirir.
Bu modelin ən vacib üstünlüklərindən biri odur ki, elmi tədqiqatlar və dövlət siyasəti arasında olan boşluq azalır. Akademik biliklər birbaşa praktiki idarəetməyə tətbiq olunur, eyni zamanda dövlət təcrübəsi də elmi araşdırmalara yeni istiqamətlər və daha real problemlər qazandırır.