Söz azadlığı demokratik cəmiyyətlərin əsas dayaqlarından biri kimi insanlara öz fikirlərini sərbəst ifadə etmək imkanı verir. Lakin bu azadlıq təkbaşına mövcud deyil , o, mütləq etik məsuliyyətlə balanslaşdırılmalıdır. Çünki söz yalnız fikir deyil, eyni zamanda təsir gücüdür; o, insanı ruhlandıra, maarifləndirə, eyni zamanda yanlış yönləndirə, incitməyə və ya cəmiyyətdə gərginlik yarada bilər.
Etik məsuliyyət məhz bu nöqtədə ortaya çıxır: insan öz fikrini ifadə edərkən onun başqalarına necə təsir edəcəyini düşünməlidir. Söz azadlığı “istədiyini demək haqqı” kimi başa düşülməməlidir, çünki hər sözün bir nəticəsi var. Dezinformasiya, nifrət nitqi və ya qərəzli ifadələr cəmiyyətin sosial toxumasını zədələyə bilər. Buna görə də söz azadlığı həm hüquq, həm də vicdani öhdəlikdir.
Bu iki anlayış arasında sərhəd isə hüquq və insan ləyaqəti üzərində qurulmalıdır. İnsan öz fikrini sərbəst ifadə edə bilər, lakin bu ifadə başqasının hüquqlarını, təhlükəsizliyini və ya ləyaqətini pozmamalıdır. Azadlıq burada başlayır, amma məsuliyyətlə tamamlanır. Yəni söz azadlığı “nə deyə bilərəm?” sualı ilə, etik məsuliyyət isə “bunu deməliyəmmi?” sualı ilə ölçülür.
Söz azadlığı və etik məsuliyyət bir-birinə qarşı duran anlayışlar deyil, əksinə bir-birini tamamlayan iki sütundur. Onlardan biri olmadan digəri cəmiyyət üçün təhlükəli hala gələ bilər. Həqiqi azadlıq isə yalnız məsuliyyətlə birləşdikdə dəyər qazanır və cəmiyyətdə sağlam fikir mühitinin formalaşmasına xidmət edir.