Yalançı endirimlər artıq bazarın adi bir “hiyləsi” deyil, cəmiyyətin etibarını sarsıdan ciddi problemdir. Vitrinlərdə böyük hərflərlə yazılan “-50%”, “-70%” kimi cazibədar sözlər alıcını cəlb etsə də, çox vaxt bu rəqəmlərin arxasında reallıq gizlədilir. İnsanlar ucuz aldığını düşünür, amma əslində aldadılır.
Bu “endirim oyunlarının” ən yayılmış üsulu əvvəlcə qiyməti süni şəkildə qaldırmaq, sonra isə guya böyük endirim tətbiq etməkdir. Nəticədə alıcı eyni məhsulu demək olar ki, əvvəlki qiymətə alır, amma özünü qazanc əldə etmiş kimi hiss edir. Bu isə açıq şəkildə psixoloji manipulyasiyadır.
Ən təhlükəlisi odur ki, bu hal getdikcə normallaşır. İnsanlar artıq “endirim” sözünə belə şübhə ilə yanaşmağa başlayır. Bu isə bazarda ümumi inamın zəifləməsinə gətirib çıxarır. Etibar itdikcə həm alıcı, həm də dürüst satıcı zərər görür.
Yalançı endirimlər yalnız alıcıya deyil, eyni zamanda vicdanla işləyən sahibkarlara da zərbə vurur. Çünki real endirim edənlər bu süni kampaniyaların kölgəsində qalır və rəqabətdə geri düşür. Beləliklə, bazarda ədalət prinsipi pozulur.
Digər tərəfdən, bu cür kampaniyalar insanlarda lazımsız alış vərdişi yaradır. İnsan ehtiyacı olmadığı halda belə məhsul alır, sadəcə “fürsəti qaçırmamaq” üçün pul xərcləyir. Sonradan isə bu qərarın nə qədər mənasız olduğunu anlayır.
Problemin həlli təkcə nəzarət mexanizmləri ilə mümkün deyil. Alıcıların da daha diqqətli olması, qiymətləri müqayisə etməsi və hər gördüyü reklama inanmaması vacibdir. Maarifləndirmə bu məsələdə ən güclü silahdır.
Həqiqi endirim səssiz olur, amma etibar qazandırır. Yalançı endirim isə səs-küylü olur, lakin nəticədə yalnız məyusluq və inamsızlıq yaradır”.