Son aylarda musiqi dünyasında səssiz, amma sarsıdıcı bir inqilab baş verir , süni intellektin ifa etdiyi mahnılar göz açıb yumana qədər hitə çevrilir. Bir vaxtlar studiyalarda saatlarla, günlərlə ərsəyə gələn əsərlər indi alqoritmlərin saniyələr içində yaratdığı melodiyalarla rəqabət aparır. Bu, sadəcə texnologiyanın inkişafı deyil, sənətin öz mahiyyətinə verilən yeni bir sualdır.
Dinləyici artıq fərqində olmadan bir maşının “səsinə” aşiq olur. O səs ki, nə yorulur, nə səhv edir, nə də hisslərini itirir. Amma paradoks ondadır ki, həmin səsin arxasında insanın illərlə formalaşdırdığı duyğuların simulyasiyası dayanır. Bəs bu hisslər doğrudanmı hissdir, yoxsa sadəcə mükəmməl təqliddir?
Ən maraqlısı isə budur ki, insanlar bu musiqiləri qəbul etməkdə tərəddüd etmirlər. Əksinə, sürətli, rahat və trend olan hər şey kimi süni intellekt musiqiləri də sosial şəbəkələrdə sürətlə yayılır, viral olur, milyonlarla baxış toplayır. Burada artıq keyfiyyətlə yanaşı, sürət və əlçatanlıq əsas rol oynayır.
Bu proses ənənəvi musiqiçilər üçün həm təhdid, həm də fürsət kimi görünür. Bir tərəfdən illərlə zəhmət çəkən sənətkarların yerini alqoritmlər doldura bilər. Digər tərəfdən isə bu texnologiya yaradıcılığı genişləndirən yeni bir alətə çevrilə bilər. Seçim isə yenə də insanın əlindədir , ya müqavimət, ya uyğunlaşma.
Süni intellektin yaratdığı musiqilər emosional baxımdan bizi aldadırmı, yoxsa əslində bizim zövqlərimizi bizdən daha yaxşı anlayır? Bu sualın cavabı hələ də açıq qalır. Amma bir həqiqət var ki, artıq musiqi sadəcə ifa deyil , o, həm də məlumatın, alqoritmin və texnologiyanın məhsuludur.
Və bəlkə də ən düşündürücü məqam budur: gələcəkdə sevdiyimiz mahnını dinləyərkən onun arxasında bir insanın ürəyi deyil, bir kod sətri dayanacaq. Amma biz yenə də eyni hissləri keçirəcəyik. Çünki dəyişən musiqi deyil, onu yaradan qüvvədir.