...Putinin Rusiyanın qlobal supergüc (“velikoy derjavı”) statusunu bərpa etmək cəhdi həm Ukraynada, həm də beynəlxalq səviyyədə getdikcə artan çətinliklərlə üzləşir. Uzun sürən müharibə və zəifləyən müttəfiqliklər hətta Kremlə dost şərhçiləri də "dövrün sonu"ndan danışmağa vadar edir. Kremlin bir neçə gün ərzində başa çatmasını ümid etdiyi Ukraynaya işğal artıq SSRİ üçün Böyük Vətən Müharibəsindən daha uzun - 1400 gündən çox davam edib.
SİA xəbər verir ki, bu müddət ərzində Rusiya Ukrayna ərazisinin yalnız bir hissəsini işğal edə bilib və təxminən 1,1 milyon itki verib.
Ölkə daxilində gərginlik artır: təkcə iyul ayında Belqorod bölgəsinin yüz minlərlə sakini Ukraynanın hücumundan sonra elektriksiz qalıb.
Eyni zamanda, Moskvanın xarici siyasət modeli də çökür. 2024-cü ilin sonunda Rusiya Suriyada Bəşər Əsədin devrilməsindən sonra Yaxın Şərqdə əsas müttəfiqini itirdi. Cənubi Amerikada Kreml Moskva ilə yaxın əlaqələrinə baxmayaraq, ABŞ-ın keçmiş Venesuela lideri Nikolas Maduronu həbs etməsinə mane ola bilmədi.
Üstəlik, Vaşinqton ilk dəfə Rusiya bayrağı altında üzən neft tankerini ələ keçirdi.
Rusiyanın strateji tərəfdaşı olan və 2024-cü ildə 20 illik müqavilə imzaladığı İran da təhlükə altındadır. Kütləvi etirazlar və ABŞ prezidenti Donald Trampın sərt ritorikası fonunda Moskva Tehran rejimini dəstəkləməkdə aciz olduğunu nümayiş etdirir.
Ekspertlər qeyd edirlər ki, Rusiyanın İran və Venesuela ilə ittifaqı əvvəlcə davamlı olmaqdan daha çox məcburi idi. Hətta Rusiyapərəst dairələrdə belə tənqidlər səslənir.
Hərbi bloqçu Maksim Kalaşnikov yazıb ki, Rusiyanın əslində böyük bir gücə çevrilməkdənsə, imicini nümayiş etdirmək ehtimalı daha yüksəkdir.
Analitiklər bildirirlər ki, Kremlin mövqeyini yumşaltması ehtimalı azdır və əksinə, artan təcrid olunmasına və təsirinin azalmasına baxmayaraq, xüsusən də Ukraynada güc nümayiş etdirməyə çalışacaq.
Əli Babayev