Əkrəm Əylisli, sən nankorsan!

 

Mən ədəbiyyatçı deyiləm. Amma ədəbiyyatı, bədii sənəti çox sevirəm. İlk növbədə Azərbaycanın görkəmli şair və yazıçılarının sənət əsərlərini oxumağı xoşlayıram. Cavan yaşlarımda Səməd Vurğunu, Süleyman Rüstəmi, Məmməd Arazı, Rəsul Rzanı, Məmməd Rəhimi, Xəlil Rzanı, Nəriman Həsənzadəni, İsa Hüseynovu, İlyas Əfəndiyevi, Bəxtiyar Vahabzadəni, Anarı, Zəlimxan Yaqubu, Fərman Kərimzadəni və bir çox başqalarının yaradıcılığı ilə yaxından tanış olmuşam. Açığını deyim, adlarını çəkdiyim yazıçı və şairlərimizin hansı romanlarını, şeir kitablarını oxuduğum indi də yadımdadır. Hətta əsərlərin qəhrəmanları haqqında geniş danışa bilərəm. Hələ 70-ci illərdə Aqrar Universitetdə tələbə olarkən, mühəndislik ixtisası üzrə təhsil alsam da, tələbə yoldaşlarımızla, Gəncə Dövlət Universitetinin filologiya fakultəsinin tələbələri ilə birlikdə Əlfi Qasımovun “Adilənin taleyi” povestinin geniş disputunu  keçirməyimizi tez-tez xatırlayırıq.

Mən bu yaşımda desəm ki Əkrəm Əylislini tanımıram, eşitməmişəm, bu,  doğru olmaz. Amma heç bir əsəri ilə mənim və mənim yaşıdlarımın yadında qalmayan yazıçı bu gün bədnam ermənilərin yaddaşına hopmaq, yaddaşda qalmaq istəyir. Amma xəyanatkarı hec kim qəbul etmir.  Çünki məqsədinə çatmasa, bir vaxt onlara da  xəyanət edəcək. Təəsüf ki, Azərbaycan xalqının çörəyini yeyən, sərin, şəffaf bulaqlardan suyunu içən, dövlətin yaratdığı münbit şəraitdən səmərəli bəhrələnən, lakin müqabilində xalqına əsaslı xidmət etməyən Əkrəm Əylisli iç üzünü göstərdi və həqiqətdə hansı millətə mənsub olduğunu məqam düşən kimi büruzə verdi. Əkram Əylisli “ Daş yuxular”da Azərbaycan xalqının, millətin heysiyyətinə toxunur, öz qanı bahasına bugünkü müstəqilliyimizin əldə edilməsində xidmətləri olan insanlarımızın ruhunu təhqir edir. Guya bəşəri hisslərlə yaşayır. Bəs Əkrəm Əylislinin milli hissləri necə oldu? Əvvəldən yox idi?!

 İndiki zamanda ölkəmizin zorla müharibəyə cəlb edildiyi bir vaxtda ərazilərimizin 20 % - ni işğal etmiş mənfurlara xidmət etməklə nə demək istəyir Əkrəm Əylisli? Özünü kimlərə oxşatmaq istəyir? Cek Londona oxşatmaq istəyir, Orxan Pamukmu olmaq istəyir, özü bilər! Amma xalq arasında onu indidən sonra nankor, xəyanətkar, naqis sayacaqlar. Həm biz, həm də yarınmaq istədikləri ermənilər!

Məgər mövzu yoxdur? 200 min  azərbaycanlının əzəli torpaqlarından qovularaq qarlı- şaxtalı havada, dağlarla, yolsuzluqla, Ermənistandan çıxarılması haqqında, insanların çəkdiyi əziyyətlər haqqında yazmaq olmazdımı? Yerlə yeksan edilmiş Xocalıdan, nəsli kəsilmiş ailələrdən, heç bir müharibədə görünməmiş erməni vəhşiliyindən, törədilmiş bəşəri cinayətdən, körpələrin harayından, anaların fəryadından   yazmaq olmazdımı? 23 illiyini qeyd etdiyimiz 20 yanvar faciəsində xalqımıza qarşı törədilən dəhşəti olduğu kimi yazmaq olmazdımı? İlham və Fərizə haqqında, Mübariz İbrahimov haqqında, Çingiz Mustafayev, Salatın Əsgərova  və onlarla başqa qəhrəmanlarımız haqqında tarixi sənədlərə istinad edərək roman yazmaq olmazdımı? Bu günümüzün reallıqlarından ölkəmizin beynəlxalq nüfuzunu get- gedə atrmasından, iqtisadi inkişafından, bütün bunları əzmlə həyata keçirən fədakar diplomatlardan, əməkçi insanlardan yazmaq olmazdırmı? “Taxta körpü” su anbarı, “Şəmkir dəryaçası” tikintisindən “Ləzə qış oyunları  kompleksindən, böyüyən inkişaf edən rayon və şəhərlərimizdən yazmaq olmazdımı Ermənilərin  boruya doldurub ağzını qaynaq etdikləri, körpə azəri balalarının harayından yazmaq olmazdımı? Əlbətdə olardı. Buna ürək lazımdır, istəsin! Buna əl lazımdır, qələm tutub yazsın! Sən də yazdın, amma millətinə olan hikkəni, kini, küdurəti göstərdin.

Soruşmaq istəyirəm, sən özünü Azərbaycan xalqının nümayəndəsi hesab edirsənsə (hərçənd ki, bunu görmürük), deyə bilərsənmi sən xalqına nə vermisən, xalqına nə etmisən? Fikirləşsən görərsən ki, tutarlı heç nə!  Həmişə ingilis bayrağı kimi əsmisən. Bu yaşında, uzun illər içində gizlətdiyin erməni xislətini “Daş yuxular”da büruzə verdin. Nə məqsədə yazmısansa, elə yuxu olaraq da qalacaq. Amma ulu öndər Heydər Əliyevin sayəsində sənə Xalq yazıçısı kimi şərəfli ad, “Şöhrət” və”İstiqlal” ordenləri verilib. Səni şöhrətləndiriblər. Millət vəkili olmusan. Xalqın sənə etdiyi bu yaxşılıqlara cavabındırmı “Daş yuxular”? Qədim milli musiqi alətimiz olan kamançanı vaxtı ilə ermənilərə sırıyan sən deyildinmi? Xalqa xorla baxanı heç kim nə bağışlamır, nə də unutmur. Bəxtiyar Vahabzadənin  1997-ci Əkrəm Əylisliyə yazdığı şeiri oxuyanda yadıma bir məsəl düşdü: “Toyuğu aparıb xırmanda dən tayasının üstünə atırlar. Toyuq dən tayasını ayaqları ilə eşələyir və dənləyir. Soruşurlar ki, sən ki, dən tayasının üstündəsən, hamısı dəndir, niyə ayaqlarınla eşələyirsən? Cavab verir ki, neyniyim sınmışlarım öyrənib”. Yəni “Öyrənmişə tövbə yoxdur”, -deyiblər. Bunun başqa adı yoxdur. Xəyanət!

 Yox , Əkrəm Əylisli, bütün bunlardan sonra sənə azərbaycanlı demək olmaz, sən azərbaycanlı deyilsən! Sən ermənidən dönmə də deyilsən, sən ondan da qorxulusan, sən ermənisən! Sən şeytan deyilsən, sən şeytana papış tikənsən! Sən nankorsan!

 İctimaiyyətin çoxsaylı təklifini nəzərə alaraq vaxtı ilə verilmiş Xalq yazıçısı adının və prezident təqaüdünün ləğv edilməsini çox haqlı sayıram. Xəyanət etdiyin xalqın ordenlərini də daşımağa layiq deyilsən. Onlar da alınmalıdır.


Nihad
20:58 09.05.2013

O azərbaycanlı deyil olada bilməz ona lənət olsun

Elşad
01:25 23.02.2013

Onu Azərbaycandan niye qovmurlar...Ona bu torpaqda yer yoxdur.

Emin
18:40 19.02.2013

Ar olsun bele insanlara.

Anya
16:49 19.02.2013

Əkrəm Əylisliyə nankor adından başqa ad vermək olmaz Azərbaycan xalqının çörəyi ona haram olsun

Şərh yaz